Analyse: Bezorgdheid over gevolgen zoutwinning wordt alleen maar groter en daarmee ook het conflict tussen inwoners en bedrijven

De zoutwinlocatie in Tripscompagnie. foto nedmag

Of het nu om gas- of om zoutwinning gaat, in de Groningse samenleving groeit het wantrouwen tegen alles wat met mijnbouw te maken heeft. Overheid en bedrijven denderen door.

Inwoners uit de omgeving Veendam en Winschoten deden woensdag in Provinciale Staten hun beklag over de zoutwinning. De machteloosheid en woede richting Nedmag en Nouryon spatte ervanaf. Voor de verdere gevolgen van bodemdaling wordt gevreesd. In het gebied zijn woningen die ineens scheef staan en scheuren vertonen.

Al jaren betogen de zoutwinners dat het wegzakken van huizen niet te wijten is aan hun bedrijfsactiviteiten. Er zijn deskundigen die dat voor hen bevestigen. Omdat zoutwinning profijtelijk is blijven ze vergunningen aanvragen. Als het zout op is ziet het Rijk graag dat de lege cavernes worden gebruikt voor de opslag van waterstof of gas.

Inwoners zijn het gewroet zat

Kritische inwoners vertrouwen de zaak niet. Ze zijn het gewroet in de ondergrond meer dan zat. Gewezen wordt op jarenlang onzorgvuldig en roekeloos handelen van de overheid en de oliemaatschappijen. Die geven toe dat ze de gasinkomsten belangrijker vonden dan de veiligheid van de inwoners.

Topambtenaar Ruud Cino van het ministerie van Economische Zaken en Klimaat deed zijn best om de inwoners gerust te stellen. Er komt een speciaal loket waar ze met schades terecht kunnen. ,,De overheid heeft geleerd van de gaswinning. We doen alles heel zorgvuldig.’’

Eerder deze maand veegde Theodor Kockelkoren, inspecteur-generaal bij het Staatstoezicht op de Mijnen (SodM), tijdens een lezing in Utrecht voor techneuten van TNO de vloer aan met het overheidsbeleid. ,,Onze nationale leiders waren blind en doof voor wat er in Groningen gebeurde. Economische belangen hadden prioriteit.’’

Recept voor ellende

Als het Rijk groen licht blijft geven aan de zoutwinning en toestemming geeft aan het vullen van lege cavernes met andere stoffen, moet het uit een ander vaatje tappen, aldus Kockelkoren. Een grote broek aantrekken en zonder enige terughoudendheid doorgaan op de ingeslagen weg is volgens hem een recept voor ellende. Net als bij de gaswinning valt namelijk nog niet geheel te overzien hoe de ondergrond zich gedraagt.

Kockelkoren pleit voor volledige openheid en discussie met de inwoners. ,,Niet omdat het moet maar omdat we het willen. We kunnen alleen aan de slag als we eerlijk zijn over de risico’s en wat we wel en niet weten.’’ De SodM-baas vindt dat mijnbouwbedrijven zich in een gebied moeten gedragen als gast.

Ook stelt Kockelkoren dat bedrijven te vertrouwen moeten zijn. ,,Mensen willen weten: maakt u de wereld hier een beetje beter? Wordt er rekening gehouden met onze opvattingen? Als u zich bij het (her)gebruik van cavernes focust op financieel gewin en in beton gegoten procedures, zullen er heel veel obstakels zijn.’’
 

Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen
menu