Dagje zomer in Groningen aflevering 3: De kades van de Oosterhaven

Een bootje bij de Oosterhaven in Groningen. Foto: Theo Zandstra

Een Drent, Fries of Groninger doet in de zomer al gauw eens even een Dagje Stad. Het Forum, het Groninger Museum, de Grote Markt. Wij kijken net iets verder. Er tegenover of om de hoek. Aflevering 3: van Ikea naar de binnenstad.

Het enige dat Ikea als publiekstrekker in Groningen naar de kroon zou hebben kunnen steken ware de Groninger Openbare Kabelbaan, de GOK (niet de officiële naam).

Helaas, het ging niet door: stadsbestuurders keken enkel in de zin van openbaar vervoer (als vervanger van bus of tram) naar de sensationele plannen voor een gondel- dan wel stoeltjeslift, het economische effect van een unieke, permanente kermisattractie werd niet meegewogen.

Een gemiste kans

Het voelt als een gemiste kans, te meer nu er (weer) bijna eindeloos miljoenen euro’s verdwijnen in de kieren van de Zuidelijke Ringweg.

Voor dat geld had er makkelijk een start gemaakt kunnen worden met de eerste aanleg van wat moest leiden tot een grofmazig kabelbaannetwerk met een hoge instapfrequentie (elke 12 minuten een gondel), dat Hoofdstation, Sontplein (onder meer Ikea), ziekenhuis UMCG, Noorderstation en universiteitscampus Zernike met elkaar verbindt.

Met uiteraard een halte in hartje binnenstad, aan de Grote Markt, waar je in de nieuwe cultuurkolos ’t Forum als kabelreiziger verheven zou hebben kunnen binnenkomen op de eerste of tweede etage. Een instant iconisch avontuur, Groningens eigen hotspot voor Instagram of Facebook. Wat selfieletters erbij en klaar: I ♥ Grunn . Wat een exposure ... jammer.

Van Ikea naar de binnenstad

Per bus of taxi van Ikea naar de binnenstad is thans maar een saaie onderneming, door een omgeving die niet uitnodigt om het traject een volgende keer te voet af te leggen. Ook voelt het wellicht alsof de Grote Markt nogal ver weg is, terwijl zelfs een leuke ‘omwegroute’ vanaf Ikea maar 2 kilometer telt.

Cruciale plek in het traject is het fietsbruggetje bij De Oosterpoort, de Trompbrug, en daarmee gaat het de laatste tijd nogal eens mis: corona dwong tot sluiting van de supersmalle brug overdag. Toen daarna de regels werden versoepeld ging de brug stuk en kon slechts vaarverkeer passeren.

We lopen vandaag met enkele familieleden mee; dochterlief koopt eerst Ikea leeg en ma heeft het vizier al de hele dag strak op de schoenen- en modezaken in Steentilstraat en Oosterstraat. Pa boekt Ikea's bezorgdienst en steekt buiten een vorstelijke sigaar op: kom jongens, we gaan wandelen!

De truc bij Ikea

De truc bij Ikea is: straat oversteken, linksaf en meteen rechtsaf, over het pad dat loopt tussen de nieuwbouwhuizen en de stallen van de bereden politie. U wandelt de rust tegemoet: het kabbelende water van het Eemskanaal. De nieuwe boulevard is tot bijna aan de brug autovrij, daar begint de ‘oude stad’.

De brug over het Eemskanaal, de Europabrug, is een van de drukste bruggen van Groningen en hoofdader naar het UMCG. Het Trompbruggetje verderop schijnt gerepareerd te zijn, dus kunt u rechtdoor onder de brug door.

De statige bebouwing links en pakhuizen rechts verraden de belangrijke rol die Groningen speelde als handelsstad. Het grote aantal pleziervaartuigen in de passantenhaven onderstreept het toenemend belang van waterrecreatie voor de binnenstad.

Gered van de sloophamer

Privéterrein tekent zich af met een strak groen gazon rond een moderne appartemententoren; we moeten even naar links om rechts het paadje te kunnen nemen dat leidt naar de Bonte Brug.

Iets verderop ziet u aan de linkerkant het oude pakhuis van de vroegere grootgrutter N.V. Albino Maatschappij, een prachtig voorbeeld van een fraai gerestaureerd pand dat van de sloophamer is gered.

Ga direct na de brug – u kruist het Oude Winschoterdiep – rechtsaf het trappetje omlaag. De sfeervolle Trompkade leidt vanzelf naar het Trompbruggetje. Geniet van het uitzicht over de Oosterhaven en de huizen met weelderige tuinen aan de waterkant.

,,Ik zie een terras”, klinkt het enthousiast. De sigaar is bijna op, daar moet op gedronken worden.

Dorstige wandelaars

Dorstige wandelaars checken uiteraard eerst of op de hoek bij de brug Het Proeflokaal aan de Amstel is geopend, zeker wanneer een onverhoopt gesloten brugovergang een omweg van zo’n 500 meter betekent. (Als louter het stadscentrum het doel is, maakt het qua afstand evenwel niets uit: ga bij de volgende brug rechtsaf). Wij hebben geluk, de ranke oude brug is gewoon in gebruik.

Aan de andere zijde belanden we op de oostpunt van de zuidelijke stadssingels, waar veel van Groningens mooiste villa’s staan. Links ziet u de Sint Jozefkathedraal, ook wel dronkenmanstoren genoemd omdat je altijd twee wijzerplaten ziet.

De weg naar ons beoogde terras voert aan de bomenrijke waterkant langs een rechts wat weggestopte jongerenhangplek, inclusief een megalange blauwe houten bank. Hier zitten ook veel jonge stadstoeristen van het nabijgelegen Best Western hotel.

Klinkende glazen en aanlokkelijk geroezemoes

De overzijde van het water lokt met een zeer ruim terras, grote parasols, klinkende glazen en aanlokkelijk geroezemoes met af en toe een luide lach. Om er te komen moeten we eerst het begin van de Steentilstraat voorbij, om na tweemaal rechts te belanden bij Harbour Café – zoals ons aanstaand paradijs toepasselijk heet (elke dag van 10 uur ’s ochtends tot middernacht).

Onze scheiding der geesten vindt plaats op de Steentilbrug die leidt naar de kade met de schitterende naam Voor ’t Voormalig Klein Poortje. De vrouwen gaan shoppen. De mannen belanden op het terras, naast een enorm kunstwerk van een knielende figuur. Boten en bootjes varen af en aan.

We drinken een fijn donker bier uit Veenhuizen en een witte wijn uit Frankrijk. Hollandse bitterballen erbij, maar geen Groningse mosterd. Dat bomt niks, want Sigaar constateert verheugd dat de terugweg naar Ikea een eitje is: ,,Gewoon de kade langs de haven volgen naar de brug.” En breed grijnzend: ,,Hier zitten we nog wel even.”

Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen
menu