Volkszangeres Janny Swarts trok vele jaren met haar trekzak door Oost-Groningen en wijde omgeving, maar stopt op haar 83ste met optredens: 'Ik heb prachtige jaren gehad, maar het is nu mooi geweest'

Janny Swarts trok jaren door Oost-Groningen, zingend en spelend op haar trekzak. Maar op haar 83ste zet ze een punt achter haar loopbaan als volkszangeres.

Janny Swarts stopt met optreden, maar blijft thuis spelen op haar trekzak.

Janny Swarts stopt met optreden, maar blijft thuis spelen op haar trekzak. Foto: Huisman Media

Op feesten, in zorgcentra, dorpshuizen en op allerlei andere plekken maakte Janny Swarts ontelbaar veel mensen blij met haar veelal Groningse liedjes. Haar hart zegt dat ze dat moet blijven doen, maar haar verstand zegt nee.

,,Ik kon het afgelopen jaar al nauwelijks optreden vanwege de coronacrisis, ik bouwde als het ware al af, en vind dit een geschikt moment om te stoppen’’, zegt ze.

Als meisje van 6

Ze doet haar verhaal in haar woning in het hart van Vriescheloo. Naast haar ligt de trekzak, een instrument verwant aan de accordeon, waarmee lang geleden alles begon. ,,Hij was van mijn vader, hij speelde erop. Als meisje van 6 begon ik er ook op te oefenen. En daarbij zong ik liedjes.’’

Haar echtgenoot, Gienus Swarts, beoefende de zangkunst ook en met hem en andere familieleden had ze haar eerste openbare optreden, in de jaren 70. ,,Op een feest hadden we met 14 familieleden gezongen en sketches gespeeld en vervolgens kregen we verzoeken om bij andere gelegenheden op te treden. We zongen zelfs voor de Groninger Vereniging in Rotterdam.’’

Omdat de overige familieleden drukke werkzaamheden hadden, bleven Janny en Gienus uiteindelijk als zangduo over. De Swartino’s, zo noemden ze zich en onder die naam werden ze wereldberoemd in Oost-Groningen. ,,Vrijwel elk weekend traden we op, maar ook doordeweeks, in zorgcentra en op andere plekken. Een conference, sketches en bekende Hollandse liedjes, gezongen in het Gronings: dat was ons programma.’’

Televisieoptreden

Ze kregen het helemaal druk toen ze, dankzij een ingezonden wens van hun dochter, een televisieoptreden deden en een eigen cd opnamen. ,,Met veel liedjes van onszelf. Zilverdraden tussen ’t goud , zo heette de cd. Het was een prachtige tijd, maar daar kwam 20 jaar geleden aan einde aan.’’

Toen stierf Gienus, hij had lang een hartkwaal gehad. Ze viel in een zwart gat, zong lange tijd niet, maar raapte zich weer op en begon weer op te treden. ,,De eerste keer was in het dorpshuis in Vriescheloo, voor de plattelandsvrouwen, en dat ging goed. Vervolgens heb ik de draad weer opgepakt en ben ik op allerlei plekken weer gaan spelen, in mijn eentje, met mijn trekzak.’’

Zorgboerderij

Ze beleefde daar enorm veel plezier aan, omdat ze zo graag onder de mensen is. ,,En omdat ik geniet als ik zie dat mijn luisteraars een leuke middag hebben. Bij mijn laatste optreden, in een zorgboerderij in Vriescheloo, zag ik dat plezier ook.’’

Dat optreden is dus haar laatste geweest. Haar ‘reis’ zit erop. Zingen blijft ze natuurlijk, thuis. Daar ligt de trekzak waarmee het begon en die erom vraagt om geregeld bespeeld te worden.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen
menu