Honderden buisjes, zes lasers, acht regenmeters en vijf COTAG-torens. Welkom in de wondere wereld van de stikstofmeetapparatuur (die je ook in Drenthe vindt)

Een stikstofbeleid dat alleen maar op theoretische modellen drijft? Hoe hard boze boeren en populistische politici dat ook roepen: het klopt niet. Het RIVM meet al zo’n dertig jaar hoeveel stikstof er daadwerkelijk in de lucht zit en neerslaat op de grond. Onderzoeker Albert Bleeker laat zien hoe dat in Drenthe gaat.

Wetenschapper Albert Bleeker van het RIVM laat zien wat er precies gebeurt op stikstofmeetpunten, zoals deze in het Bargerveen.

Wetenschapper Albert Bleeker van het RIVM laat zien wat er precies gebeurt op stikstofmeetpunten, zoals deze in het Bargerveen. Foto: Huisman Media

In het zuidoostelijkste stukje Drenthe kun je het stikstofprobleem met eigen ogen uit het veen zien groeien. Natuurreservaat Bargerveen is een zee van lange groene grashalmen; paarse plukjes heide staan er maar nauwelijks tussen. Wel braamstruiken, her en der verspreid. ,,Dit is dus precies wat je krijgt van vermesting’’, zegt onderzoeker Albert Bleeker van het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM). ,,Gras, bramen en brandnetels.’’

Tussen het groen staat een stellage van staal. Er hangen boxen aan en buisjes en het geheel zoemt een beetje; verder is er weinig bijzonders aan te merken. Dit is één van de plaatsen waar het RIVM meet hoeveel stikstof er in de lucht zit en neerslaat op de grond.

Verwarring over stikstofmetingen sinds De Kaart

Nieuws

menu