Deze 'jongen uit Indië' overleefde het jappenkamp. Hij kijkt maandag met tranen in de ogen naar de Nationale Herdenking. 'Er was ook een oorlog ná 5 mei'

Leo van der Weele (85) kijkt maandag met tranen in zijn ogen naar de Nationale Indië Herdenking. De herinneringen aan zijn jeugd, de oorlog en het jappenkamp zijn levendiger dan ooit.

Leo van der Weele, thuis in de Groningse stadwijk Vinkhuizen.

Leo van der Weele, thuis in de Groningse stadwijk Vinkhuizen. Foto: Nienke Maat

Tien hoog in de Groningse stadswijk Vinkhuizen zit Leo van der Weele aan tafel. De Melati, symbool voor het niet-vergeten, is op zijn grijze trui gespeld. Hij roert met een lepeltje in zijn verse koffie. MS Sibajak, staat op de lepel. Gekregen aan boord van het beroemde schip van de Koninklijke Rotterdamsche Lloyd, dat hem een mensenleven geleden naar Indië bracht.

Al met al woont hij nu bijna 70 jaar in Groningen, een uitstapje naar Peize daargelaten.

Hij kwam ter wereld in Singapore. Toch voelt hij zich eerst en vooral een jongen uit Nederlands-Indië. Mango is manga. Voeten zijn kakies. Banaan? Pisang. Als Van der Weele zijn ogen sluit, ziet hij Indië.

,,Ik heb nooit aan de flora en fauna in Nederland kunnen wennen. De bomen, planten en vogels; ik kan ze ook na al die jaren niet goed benoemen. Omdat ik de sawa’s (natte rijstvelden, red.) nog zo helder voor me zie. Zo’n verschil met de weilanden en de akkers hier. Een andere wereld. Dat was het.”

Er zijn ook andere herinneringen. Elk jaar weer zit Van der Weele op 15 augustus, het formele einde van de Tweede Wereldoorlog in het Koninkrijk der Nederlanden, met tranen in zijn ogen voor de televisie. De Indië-herdenking is zíjn herdenking.

,,Toch deed ik verder niets. Ik keek alleen tv. Dat niets doen kon ik niet langer verkroppen. Ik wil mijn ervaringen delen. Nu het nog kan. Voor mezelf, mijn kinderen en kleinkinderen. Maar ook voor iedereen die onze geschiedenis niet kent. Want wees nou eerlijk: 15 augustus, zegt dat mensen iets?”

Het luxe leven van Nederlanders in Indië

Nieuws

menu