Wie kent dit dorp nou? Wierde, kerk, begraafplaats, een paar huizen, een boerderij | column Maaike Borst

Maaike Borst

Maaike Borst Foto: Corné Sparidaens

Haar hondje is een losbol. Het springt en blaft en rent maar rond. Geen houden aan. Kruipt, zo onder het hek door, de tuin in van die nieuwe mensen in het huis tegenover de kerk.

Ze roept hem niet terug. Ze ziet het beestje gaan en glimlacht.

Vroeger was ze het zelf ook. Een losbol. Je ziet het aan de gretigheid die nog altijd in haar blik schuilt. Je hoort het in haar stem die wil uitstijgen boven de kalme dagelijkse werkelijkheid van het dorp. Je ruikt het vaag, als je dichtbij komt.

We staan op de eeuwenoude baksteentjes van de wierde en kijken naar een man die een kruiwagen met een kettingzaag erin naar boven duwt. Ik heb haar gevraagd wat voor dorp dit eigenlijk is en ze worstelt met het antwoord. ,,Hij weet het wel’’, zegt ze knikkend naar de kettingzaagman – maar die heeft een boom te vellen.

Ze had hier haar droomhuisje gevonden. Zo belandde ze ooit in dit dorp. Nog nooit van gehoord natuurlijk. Wie kent dit nou? Wierde, kerk, begraafplaats, een paar huizen, een boerderij. Schitterend plaatje, maar je woont niet in een ansichtkaart. Je woont tussen mensen.

Achter haar gaat de deur van de kerk open. Drie zwijgende bezoekers knikken ons zuinigjes toe. Ik stel me voor hoe ze behoedzaam door de middeleeuwse kerk hebben geschuifeld en zorgvuldig de geschiedenis van het donkerbruine orgel bestudeerden. Misschien hebben ze een kaarsje aangestoken voor iemand die ze missen – maar op een of andere manier lijkt zelfs dat al te uitbundig.

,,Och die oude kerk", zegt ze als ze haar fiets opzij sleept om ruimte te maken voor de hybride Japanner van de dagjesmensen. ,,Die vinden ze allemaal zó prachtig."

Haar hondje komt aangerend. Wit, wollig, huppelig. Die lommerrijke tuin uit, tussen het sfeervolle setje van oude Franse terrasmeubelen door, in volle vaart naar zijn baasje. Als hij tussen de spijlen van het tuinhek door naar haar toe wil springen blijft hij steken. Het hek zwiept open, het beestje spartelt.

De losbol zit vast.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen
Column
Column
menu