Ritselende reuring én rabiate rust in het Stadspark van Groningen. Dit vinden de wethouder, omwonenden en de paardensportclub van het omstreden plan

Het Stadspark staat op de drempel van een nieuw tijdperk. Met reuring én rust, maar zonder drafsport. Wethouder Roeland van der Schaaf heeft er zin in; sommige buurtbewoners vrezen het ergste. En de paardensportvereniging vecht tot haar laatste snik door.

Bezoekers tijdens de eerste editie van het festival Stadspark Live in 2019.

Bezoekers tijdens de eerste editie van het festival Stadspark Live in 2019. Foto: ANP/ Paul Bergen

Kees de Bock - Koninklijke Harddraverij- en Renvereniging Groningen

,,Ik heb altijd gezegd: als mij duidelijk is dat wij echt niet naast de megaconcerten op de Drafbaan kunnen blijven, dan draai ik persoonlijk het hek op slot. Maar dat zie ik niet - alleen politieke onwil. Elke keer als wij een stap naar ze toe doen, springt de gemeente weer een stukje verder weg. We horen iedere keer een ander verhaal.

Eerst moesten ons juryhuisje, de jurybaan en de stallen verdwijnen. Prima, we kunnen ook zonder. Toen moest de sintelbaan verhard worden op één plek, zodat er vrachtwagens over konden rijden. Wij maakten een plan om toch een paar keer per jaar te kunnen koersen: Drafsport 2.0. Toen moest die baan plotseling op wel drie plekken geasfalteerd worden. Ik geef je op een briefje: als wij een plan maken om dáár weer omheen te werken, zegt de gemeente gewoon dat ze de baan op zes plekken moet verharden.

De wethouders weigeren categorisch ieder overleg met ons. De wethouder van sport (Inge Jongman, red.) weet niks van de drafsport af, ze is hier zelfs nog nooit bij een koers geweest. Dat had toch anders gekund! Ga met ons het gesprek aan: jongens, we hebben dit en dit probleem, hoe lossen we het op?

We hadden net een nieuw verenigingsbestuur, en zagen de laatste jaren juist weer een stijgende lijn. In 2019, het laatste normale seizoen vóór corona, kwamen er zo’n 1000 mensen op een racedag af. Bij lange na niet zoveel als in de jaren ‘70 en dat wordt het ook nooit meer - er zijn nu gewoon te veel andere dingen te doen in het weekend.

Maar dat wil niet zeggen dat je dan de paardensport de nek om mag draaien. Als het hier verdwijnt, na 100 jaar, dan komt het nooit meer terug. Waarom geen behoud op kleinschalige wijze? Welke Stadjer is daar nou tegen?’’

Manon van der Meulen - Bewonersbelangengroep Stadspark Natuurlijk!

,,Het Stadspark en de Drafbaan zijn cultureel erfgoed, geschonken aan de stad door Jan Evert Scholten. Nu dreigen ze te worden verkwanseld als verdienmodel. Dat vind ik zo erg. Koester nu juist de rust, het groen en de biodiversiteit; dat is waar een park voor is bedoeld!

Van die rust blijft niet veel meer over als je een openluchtbioscoop midden in het park plant, of evenementen zoals Rapalje. Dat duurt twee dagen en er komen meer dan 5000 bezoekers op af. Dat is echt niet ‘kleinschalig en geluidsarm’, zoals de wethouders steeds suggereren.

Ja, er komt een parkcommissie die nieuwe initiatieven en evenementen beoordeelt, maar ik verwacht daar weinig van. De inspraak voor deze visie stelde ook al niets voor. Ik zat zelf in de klankbordgroep die zou mogen meepraten - maar er werd ons helemaal niet gevraagd wat wij wilden met het park. We mochten reageren op een plan dat er al lag, dat was alles.

Het hele Stadspark wordt straks één groot evenemententerrein, daar zijn wij bang voor. Nu heeft een groot deel nog de bestemming ‘Groen’. Maar als dat bestemmingsplan wijzigt, is het hek van de dam.

We hopen dat de raad woensdag besluit om evenementen met versterkt geluid alléén op het nieuwe evenemententerrein toe te staan. Rust in het park, reuring op de Drafbaan. De eindtijd voor evenementen zou 23:00 moeten zijn en de gemeente moet investeren in overlastbeperkende maatregelen, zoals slimme boxen en een geluidswal. Zodat de leefbaarheid in onze buurten niet achteruit holt.’’

Roeland van der Schaaf - Wethouder Ruimtelijke Ontwikkeling

,,Hadden wij een Stadsparkvisie kunnen maken waar niemand problemen mee had? Misschien, als we alles precies hadden gelaten zoals het nu is. Dan was het een waardeloze visie geweest.

Dat er juist behoefte is om iets nieuws met het park te doen, zie je aan de enorme hoeveelheid reacties die we kregen - zowel kritisch als positief. Het ritselt van de initiatieven, van een skatepark langs de Concourslaan tot een openluchtbioscoop. Dat soort ideeën rollen wij niet van bovenaf over het park uit, ze komen uit de samenleving.

Tegelijk: ik snap best dat er zorgen zijn over overlast. Mensen zien het Noorderplantsoen voor zich op drukke dagen, het schrikbeeld is ontstaan dat het Stadspark straks in een pretpark verandert. Maar die angst is echt ongegrond.

Want A: dat wil helemaal niemand. Wij denken dat er ruimte genoeg is voor rust én reuring, maar dat betekent niet dat vanaf nu de deur openstaat voor iedereen die hier met toeters en bellen iets wil organiseren. Als een festival wel veel gezelligheid met zich meebrengt, maar ook schade voor de natuur, doen we het gewoon niet.

En B: we zijn er met z’n allen zelf bij. We monitoren de overlast en er komt een parkcommissie met omwonenden, gebruikers, ondernemers jong, oud, zo breed mogelijk samengesteld. Die beoordeelt alle nieuwe initiatieven en geeft zwaarwegend advies aan de gemeente. Natuurlijk maken we hier geen feestplek van. Hooguit een paar dagen in het jaar, maar niet standaard.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen
menu