Geëmotioneerde Ronald en Erwin en hun stiefmoeder Wies onthullen beeld van Martin Koeman: 'Een beeld zo pal voor het stadion, direct voor de ingang, bij Tonny. Het is het mooiste dat mijn lieve vader kon krijgen'

Een geëmotioneerde familie Koeman onthulde woensdagavond voor het stadion van FC Groningen het bronzen standbeeld van de pater familias, Martin Koeman. ,,Hoe langer ik kijk, hoe meer het onze vader is.’’

Erwin, Ronald en Wies Koeman bij het beeld van vader, echtgenoot en clubicoon van GVAV en FC Groningen Martin Koeman.

Erwin, Ronald en Wies Koeman bij het beeld van vader, echtgenoot en clubicoon van GVAV en FC Groningen Martin Koeman. Foto: Jan Kanning

Wat deed Martin Koeman niet bij FC Groningen? Het in 2013 op 75-jarige leeftijd overleden clubicoon begon in 1963 in het Oosterpark als voetballer, toen hij overkwam van Blauw-Wit in Amsterdam. Het werd een liefde voor het leven. Na meer dan vijhonderd wedstrijden voor eerst GVAV en later FC Groningen zette ‘meneer Koeman’, zoals hij werd genoemd, zich later vooral in voor de jeugdopleiding.

Hij wordt nog altijd gezien als de geestelijk vader van dat instituut, stroopte zelf met grote regelmaat de velden af op zoek naar talent, maar draaide er zijn hand ook niet voor om om bijvoorbeeld de spelers van en naar de trainingen te rijden in de bekende jeugdbusjes van de Trots van het Noorden.

‘Het is allemaal heel erg herkenbaar’

Na het vernoemen van een tribune naar de familie Koeman kon een standbeeld voor de pater familias niet uitblijven. ,,En wat is dan een mooier moment dan de vijftigste verjaardag van de club, waarbij dit een geschenk is voor de supporters’’, sprak Erwin Koeman, glimmend van trots.

Tegelijkertijd voelde hij zijn ogen prikken toen het zwarte doek dat om het beeld hing even voor achten met een druk op de knop naar beneden viel. De eer om het standbeeld te onthullen was voorbehouden aan de beide broers en weduwe Wies Koeman. De bronzen gestalte van de clubheld verrees in al zijn glorie in de nabijheid van het beeld van het andere icoon, doelman Tonny van Leeuwen.

Het gezicht van de creatie van de Brabantse kunstenares Lia Krol was in eerste instantie even wennen voor de familie Koeman. ,,Het is heel mooi, heel indrukwekkend’’, reageerde Ronald.

,,Natuurlijk kijk je eerst naar zijn gezicht. Toen had ik in eerste instantie een momentje van, oh. Maar hoe langer ik kijk, hoe meer het onze vader is. Ook de rest van het beeld vertoont een heel treffende gelijkenis met hem. Zijn houding, het karakteristieke opschrijfboekje achter zijn rug. Het is allemaal heel erg herkenbaar.’’

‘Dit is natuurlijk een prachtig eerbetoon aan hem’

Net als de rest van de familie had ook de 58-jarige trainer van FC Barcelona moeite om zijn emoties in bedwang te houden. ,,Je wordt toch wel even weer met de neus op de feiten gedrukt’’, sprak Koeman, verwijzend naar de sterfdag van zijn vader.

,,Dit is natuurlijk een prachtig eerbetoon aan hem. Een beeld zo pal voor het stadion, direct voor de ingang, bij Tonny. Het is het mooiste dat mijn vader kon krijgen. En dat verdient onze lieve vader ook.’’

Daar was oudere broer Erwin (59) het roerend mee eens. ,,Niet iedereen krijgt een standbeeld’’’, klonk het vol bewondering. ,,We zijn FC Groningen er enorm dankbaar voor. Het tekent ook de binding van onze familie met de club. We hadden al een tribune naar ons vernoemd, maar dit is absoluut het summum.’’

De oudste Koeman nam tijdens het creatieve proces regelmatig een kijkje bij kunstenares Lia Krol. ,,Toen stond hij helemaal in het klei. Vond mijn vrouw de benen te mager. Had Lia er de volgende keer weer 30 kilo klei tegenaan gegooid. Uiteindelijk is zijn houding echt perfect geworden, typisch mijn vader. Zijn gezicht was in eerste instantie even wennen, maar het is net als wat Ronald zegt: hoe langer je blijft kijken, hoe meer je de contouren van zijn gelaat herkent.’’

‘Die drukte had hij helemaal niets gevonden’

Toch heeft Erwin Koeman wel zijn twijfels of zijn vader er echt blij mee was geweest, als hij woensdagavond van boven het hele tafereel gade had kunnen slaan. ,,Die drukte had hij helemaal niets gevonden, en dan is het ook nog coronatijd’’, glimlacht Koeman.

,,Als je van tevoren tegen hem had gezegd, pa, ze gaan voor jou een standbeeld neerzetten, dan had hij gezegd: nee, dat heb ik niet nodig. Daarvoor was hij veel te bescheiden. Zo’n man was het. Gewoon je werk doen en verder niet zeiken.''

,,In 1988, toen wij de finale van het EK speelden, is hij ook niet geweest. Maar diep van binnen was hij trots, dat weet ik zeker. En dat geldt ook voor dit standbeeld, want dat heeft hij gewoon verdiend.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen
FC Groningen
Betaald voetbal
menu