Groninger Museum zoekt bevrijdingsrokken voor tentoonstelling over 75 jaar bevrijding

Conservator Egge Knol laat twee bevrijdingsrokken zien. Foto: Peter Wassing.

Conservator Egge Knol van het Groninger Museum is op zoek naar bevrijdingsrokken voor een expositie over 75 jaar bevrijding in 2020.

Heel voorzichtig legt conservator Egge Knol twee rokjes op een tafel in het Groninger Museum. ,,Dit zijn ze: bevrijdingsrokken.’’ Beide rokjes bestaan uit een bonte verzameling aan elkaar genaaide lapjes. ,,Het zijn rokken die speciaal na de Tweede Wereldoorlog overal in het land als herinnering aan de bevrijding werden gemaakt. Deze twee zijn de enige exemplaren die we in onze collectie hebben. Maar er moeten er meer zijn.’’

Wat doet die Chinees op een bevrijdingsrok uit Winschoten?

In een van de rokken zijn het esdoornblad, de maple leaf, van Canada en de vlaggen van Polen en België verwerkt. ,,Deze rok komt uit Winschoten dat door soldaten uit deze landen is bevrijd.’’ Maar op de rok staat ook een Chinese man, inclusief hangsnor. ,,Tja, wat die er nou op doet, geen idee. Het betekende ongetwijfeld iets voor de maker. Want dat was ook het hele idee achter deze bevrijdingsrokken. Die moesten aan een aantal voorwaarden voldoen. Ze moesten bijvoorbeeld persoonlijk zijn en gemaakt van allerlei lapjes stof. Want ook na de bevrijding was er nog lange tijd tekort aan textiel. Wanneer de rok af was, dan werd deze officieel gekeurd en kreeg die ook een stempel.’’

Gevangenis bracht verzetsvrouw op idee voor bevrijdingsrok

De bevrijdingsrok was een initiatief van verzetsstrijder Mies Boissevain-van Lennep. Zij werd in augustus 1943 met haar drie zonen door de Sicherheitsdienst gearresteerd. Ze belandde achtereenvolgens in concentratiekamp Vught en Ravensbrück. Twee van haar zonen werden gefusilleerd en haar man kwam in het concentratiekamp om het leven. Tijdens haar gevangenschap in Amsterdam vond ze op een dag in een waszak een lappendas die van een medegevangene was. Die gebruikte hiervoor kleding van haar kinderen en haarzelf. Achter elk lapje zat een verhaal.

Knol: ,,Het doel was dat de rokjes elk jaar op bevrijdingsdag werden gedragen, maar dat heeft niet heel lang geduurd.’’ De bevrijdingsrok beleefde haar hoogtepunt op 2 september 1948. Honderden vrouwen droegen de rok tijdens een bezoek aan de tentoonstelling De Nederlandse Vrouw 1898 - 1948 ter ere van het vijftigjarig jubileum van koningin Wilhelmina. Daarna verdwenen ze langzaam maar definitief uit het straatbeeld.

Oproep: geef bevrijdingsrokken in bruikleen aan Groninger Museum

,,Natuurlijk waren er nog wel enkele vrouwen die het dapper volhielden, maar veel waren het er niet. Maar ik kan me niet voorstellen dat die feestrokken allemaal zijn weggegooid. Ik roep de mensen die nog over een exemplaar beschikken dat nog in de stad of provincie Groningen is gedragen op deze aan het museum in bruikleen te geven. Ik wil ze gebruiken voor een tentoonstelling in 2020 over 75 jaar bevrijding.’’

Een modeshow zit er wat hem betreft niet in. ,,Neehee. Deze rokjes zijn daarvoor echt te kwetsbaar.’’ Hij wijst naar de taille. ,,Bovendien waren deze duidelijk voor jonge vrouwen gemaakt die over een zeer rank figuur beschikten.’’

Nieuws

Meest gelezen

menu