Hoe het vogelparadijs van Hessel ineens voer werd voor koeien in Limburg

Vogelwachter Harry Huizenga. FOTO NIELS WESTRA

Het beroemde land van vogelboer Hessel Agema uit Kollumerpomp is dit jaar in een klap gemaaid. De vogels vertrekken en het gras gaat naar een bedrijf met 2250 melkkoeien in Limburg.

Vorig jaar nog was het een weidevogelparadijs, zegt nazorger Harry Huizenga die deze lente vergeefs de vogels in het land probeerde te beschermen. Maar begin juni keek hij naar ,,een groene woestijn’’.

Jarenlang probeerden Hessel en zijn vrouw Etty Agema hun land aan een opvolger met hart voor vogels te verkopen. Telkens ketste de verkoop af. En vorig jaar, na de plotselinge dood van Hessel, kwam Etty met de rug tegen de muur te staan. Ze hield de boerderij nog een half jaar overeind, maar in oktober verkocht ze de opstallen en de 90 hectare land aan agrarisch makelaar Theo Wijntjes in Elsloo.

Die verpacht het land nu voor een jaar aan de broers René en Willy van Bakel, die met 2250 melkkoeien in het Limburgse Vredepeel het grootste melkveebedrijf van Nederland bestieren. Half mei werden de percelen kaalgeschoren. Er werd heus om de nesten heen gemaaid, zegt nazorger Huizenga. Maar vogels vragen nu eenmaal maatwerk en dat krijgen ze nu niet meer.

Vogelprijs

Arend Timmerman uit Eastermar was voorzitter van de Stichting Skalsumer Natuurbeheer, een club die gelieerd was aan het bedrijf van de Agema’s.

In 2007 kreeg Hessel in hoogsteigen persoon de belangrijkste provinciale Friese vogelprijs, de Sulveren Skries. Twee jaar later ging de onderscheiding naar de stichting.

Het werk van Hessel werd bejubeld door bestuurders, politici en vogelbeschermers. Gedeputeerde Hans Konst noemde het heel bijzonder dat Hessel, een ,,koploper’’, feitelijk twee keer de prijs kreeg.

Hessel en Etty experimenteerden al jaren met kruidenrijke grasmengsels. Perceelranden van 5 tot 8 meter breed en proefvlakken in het land werden hooguit bij grote uitzondering bemest. Maar nu is overal drijfmest uitgereden. Timmerman: ,,Het is voor jaren verknald.’’

Natuurbeheer

De teloorgang had nooit mogen gebeuren, zegt hij. Waar waren de politici en de bestuurders die altijd de mond vol hebben van biodiversiteit en agrarisch natuurbeheer? ,,Ik fantaseer maar wat, maar je zou ook kunnen zeggen: dit is top land, hier zetten we 100 procent op in.’’

De stichting stierf een stille dood toen Hessel en Etty het bedrijf wilden verkopen. En Timmerman vindt het eeuwig zonde dat alle investeringen in de vogels nu teloor gaan. Ongelooflijk eigenlijk, zegt hij, dat de vrije markt kennelijk baas is en niemand er iets aan kan doen.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen
menu