Ik wacht (11): Gerben Blaauw uit Overschild

Gerben Blaauw met hond Bella woont in de voormalige gereformeerde kerk van Overschild: ,,Je woont hier op een soort pudding, eigenlijk.’’ Foto: Jan Zeeman

Een jaar na de aardbeving in Zeerijp wachten veel Groningers nog op een oplossing voor de schade aan hun huis. Ik Wacht is een serie over hen die het wachten zat zijn. Vandaag aflevering 11: Gerben Blaauw uit Overschild.

Het geluk van een dikke winterjas

Er staan twee eenden in de consistorie van de gereformeerde kerk in Overschild. Geen vogels, oude Franse, auto’s. Ze staan voor de met balken en steiger gestutte achtergevel te wachten op mooier tijden.

Gerben Blaauw woont hier samen met consistoriekat, kerkkat en de Weimaraner hond Bella. Blaauw, sinds 2009 kerkbewoner, maakt graag dingen mooi.

Deerlijke staat

Daarom liet hij in 2003 zijn oog vallen op het negentiende-eeuwse gebouw aan de Meerweg, dat in deerlijke staat verkeerde. En nog: de houten vloer staat bol, de verf is afgebladderd en er lopen indrukwekkende scheuren door het pleisterwerk. Dat komt voor een deel door de aardbevingen. Wat ook niet meehelpt is dat de bodem is gedaald en dat Overschild op een soort moeras is gebouwd. ,,Je woont op een soort pudding, eigenlijk’’, verduidelijkt Blaauw.

Puddingrond

Vanwege die puddingrond worden bijna alle huizen aan de Meerweg gesloopt. Maar de gereformeerde kerk niet. Althans, dat is de bedoeling. ,,Ik heb een monumentenstatus aangevraagd en wacht op de bevestiging van de gemeente Midden-Groningen. Met die toestemming kan ik naar de NAM. Ik moet nog een flink aantal stappen maken, maar ik ben me ervan bewust dat de boel in beweging is en dat mijn huis echt zal worden versterkt. Dat is niet voor iedereen zo.’’

‘Dit is een juridisch vacuum’

Dat ging niet zonder slag of stoot. Vorig jaar vernam hij dat zijn versterkingsaanvraag on hold was gezet. Het bericht dreef hem tot enige wanhoop. ,,Ik heb heel veel juristen geraadpleegd met de vraag wat mijn rechten waren en tot welke rechter ik me zou kunnen richten. Nie-mand kon me dat vertellen. Niemand. Dat is natuurlijk heel raar, dat je in een land als Nederland nergens je recht kunt halen. En geef me een reden waarom iemand in Loppersum wiens project on hold is gezet, niet naar de rechter zou stappen? Maar dit is een juridisch vacuüm, we zijn afhankelijk van politieke beslissingen. Als morgen het kabinet valt, is mijn versterkingsverhaal weer op drijfzand gebaseerd.’’

Winterjas, zomerjas

Een maand na de afwijzing kreeg Blaauw een brief die deze boodschap herriep: de versterking ging wel door. ,,Het is alsof je met een groep mensen met minister Wiebes naar de Noordpool bent gereisd. Daar geeft hij drie mensen een winterjas, drie een zomerjas en tegen de rest zegt hij: u hebt genoeg vet op de botten, u redt het zo wel. Dus je staat met z’n allen in de kou, maar de een meer dan de ander en dat is aan niemand uit te leggen. Ik heb geluk, ik kreeg een dikke jas, omdat Overschild een pilotproject is.’’

Hij voelt zich dan ook bepaald geen slachtoffer, eerder bevoorrecht. ,,Wachten is moeilijk, maar ik wacht tenminste érgens op.’’

Kerk wordt schoenendoos

Als alles goed gaat - hij denkt van wel, want hij treft, zegt hij, vooral veel goodwill en empathie op zijn weg langs de burelen- komt er een aannemer die de kerk van een schoenendoos-constructie zal voorzien. De vloer wordt van beton, het gewelfde plafond wordt afgesloten, de muren verstevigd, zodat alle zijden van de ‘doos’ elkaar in evenwicht houden.

Geen smeren tegen

De scheuren in het pleisterwerk zullen zich na elke beving opnieuw manifesteren – daar is geen smeren tegen – maar het gebouw wordt wel veiliger en is dan beter bestand tegen de bevingen. De consistorie achter de kerk, gebouwd in de jaren vijftig, gaat wel plat.

,,Als iedereen zich aan de afspraken houdt, en ik moet zeggen dat dat nog wel eens verkeerd is gegaan de afgelopen tijd, dan vind ik het een spannend proces en hoop ik diep in mijn hart dat we er in Overschild een heel mooie kerk aan overhouden.’’

Nieuws

Meest gelezen

menu