Ik wacht (20): Joop Aukes uit Delfzijl

Sportschoolhouder Joop Aukes in zijn sportschool. Foto: Huisman Media

Een jaar na de aardbeving in Zeerijp wachten nog altijd vele Groningers op een oplossing voor de schade aan hun huis. Ik Wacht! is een serie over mensen in het bevingsgebied die het zat zijn. Vandaag aflevering 20: Joop Aukes uit Delfzijl.

Langzaam kapot in de mallemolen

Hij heeft net weer een heel slechte nacht achter de rug. Vier uur slaap, meer zat er niet in. Weer niet. Al vijf jaar vecht Joop Aukes voor zijn broodwinning en zijn gezin. En evenzo lang lijdt zijn nachtrust onder stress, zorgen en frustratie. En een oplossing voor de aardbevingsschade aan zijn Sport Health&Wellness Center Imperial lijkt nog altijd niet in zicht .

,,Ik ben net weer voorzichtig begonnen met het werk’’, zegt Aukes in de kantine van zijn sportcentrum in Delfzijl-Noord. Maandenlang kon hij het niet opbrengen. Te vermoeid door zijn hopeloze strijd. ,,Je gaat langzaam kapot. Soms ben ik letterlijk te moe om te ademen: dan word ik helemaal blauw in mijn gezicht.’’

Posttraumatische-stressstoornis

De psychiater bij wie hij hulp zocht, stelde posttraumatische-stressstoornis vast. Een diagnose die normaal vaak wordt gesteld bij militairen die onder de mensonterende omstandigheden op missie zijn geweest. Hij slikt nu zware antidepressiva. Die helpen hem op de been te blijven, maar de stress blijft.

,,Je bent opvliegend en dat zorgt voor conflicten, ook thuis. En met een autistische zoon van 11 is dat het laatste wat je wilt. Als vader wil je hem een veilige toekomst bieden. Maar mijn bedrijf, ooit getaxeerd op 1,65 miljoen euro, wordt nu geschat op 4 ton. Mijn schade bedraagt nu al zeker een half miljoen en dat loopt nog op. Volgens bouwkundigen is sloop en nieuwbouw nog voordeliger dan herstel en versterking.’’

In 2014 begon alle ellende. Een verzekeringsexpert die waterschade kwam inspecteren, wees hem op de diepe scheuren in zijn muren. ,,Die hadden we al eens eerder gehad, maar altijd laten wegstucen. Je gaat niet meteen uit van aardbevingsschade. Maar die man zei: dit is gaswinningsgerelateerd, dat moet je aanmelden.’’

Een lijdensweg die nog atijd voortduurt

Dat werd het startpunt van een lijdensweg die nog altijd voortduurt. Een eindeloze reeks deskundigen en experts verder, staat vast dat zijn tennis-, squash- en vechtsportcentrum bij elkaar opgeteld meer dan 3.000 vierkante meter schade heeft. Vloeren zijn stuk, diepe scheuren lopen door alle muren en nog altijd ontdekt hij nieuwe schade. ,,Vorig week vielen in de toiletten ineens de tegels van de muren.’’

Aukes zit inmiddels vijf jaar gevangen in een mallemolen van deskundigen en instanties die allemaal een rol hebben in de aardbevingsregio en allemaal wat anders vinden. In november leek een oplossing in zicht toen de Arbiter Bodembeweging bepaalde dat de NAM Aukes’ schade ‘ruimhartig’ moest vergoeden zoals de Mijnbouwwet voorschrijft.

,,Maar toen kwam het Centrum Veilig Wonen weer op de proppen met twee nieuwe onderhandelaars, van Shell. Die eisten ineens onderzoek onder de vloer. Al had de arbiter bepaald dat niet alleen schade aan de dekvloeren vergoed moest worden, zoals de NAM claimde, maar ook de betonvloer daaronder. Maar toen kwam er een nieuwe arbiter die het dossier overnam. Die gelastte toch nieuw onderzoek en de vergoeding die zijn voorganger had toegekend was plotseling vergeten.’’

'Ik zou Wiebes een klap verkopen'

Bij elke stap vooruit, wordt hij weer twee teruggeworpen. ,,Al die deskundigen verzinnen steeds weer wat anders en ze spreken elkaar allemaal tegen. Eén van de eerste experts die kwam kijken, oordeelde over een kapotte muur: ‘mogelijk aardbevingsschade, verergerd door squashen’. Toen we die muur blootlegden, bleken bijna álle stenen gebroken. Nou, dan moet je wel heel hard kunnen squashen.’’

,,Het enige dat NAM/Shell en het Rijk met al hun ‘experts’ doen, is rekken: tijd kopen in de hoop dat ze straks goedkoper af zijn. Er is 2 miljard uitgegeven: uitsluitend aan het demotiveren van schadeclaims.’’ Het maakt hem woedend. ,,Laatst was zo’n Wiebes hier op werkbezoek in Appingedam. Dan zou ik liefst de waarheid gaan vertellen. Maar ik moet dat niet doen want ik ben bang dat ik in de cel zou zijn beland. Ik had hem zeker een klap verkocht.’’

Nieuws

Meest gelezen

menu