Ik wacht (93): Andreas Dijkstra en Sanne Medendorp uit Eenrum

Andreas Dijkstra en Sanne Medendorp in hun woning in Eenrum. Andreas: ,,Het is gewoon onrechtvaardig en ik trek onrecht heel slecht. Foto: Jan Zeeman

Een jaar na de beving in Zeerijp wachten nog veel Groningers op een oplossing voor de schade aan hun huis. Ik wacht is een serie over mensen die het wachten zat zijn. Vandaag aflevering 93: Andreas Dijkstra en Sanne Medendorp uit Eenrum.

Naam: Andreas Dijkstra, Sanne Medendorp en hun beide kinderen
Leeftijd: hij 33 jaar, zij 28 jaar
Woonplaats: Eenrum (Het Hogeland)
Beroep: hij bouwvakker, zij grafisch vormgever/communicatieadviseur
Huis: vrijstaande burgerwoning (circa 1730)

Wacht u ook?  We zoeken nog kandidaten voor deze serie. Mail naar 
groningen@dvhn.nl

Ervaringsdeskundige tegen wil en dank

Op 1 juni 2016 werden Andreas Dijkstra en Sanne Medendorp eigenaren van een vrijstaand huis aan de Kromme Elleboog in Eenrum (sinds de herindeling onderdeel van gemeente Het Hogeland). ,,Geen megavilla, maar een vrijstaande woning. Twee arbeiderswoningen uit 1730 die tot één huis zijn samengevoegd’’, zegt Dijkstra.

Het huis werd door een bedrijf gebruikt als dienstwoning. Daarom was de vorige eigenaar niet echt bezig geweest met schade als gevolg van aardbevingen. Die schade bestaat uit scheurtjes in de buitenmuren, rondom de kozijnen. Schade die van binnenuit niet te zien is.

Beroepsmatig bezig met aardbevingsschadeherstel

Dijkstra was toen zelf beroepsmatig bezig met aardbevingsschadeherstel. ,,Ik weet dat als je ergens in Groningen een huis koopt, daar schade aan kan zijn.’’ Door de ervaringen met zijn eigen huis noemt hij zichzelf ‘ervaringsdeskundige tegen wil en dank’.

Het huis was gedateerd, reden waarom Dijkstra besloot tot een acht maanden durende renovatie. Het interieur van het huis werd gestript. ,,Toen heb ik de binnenkant van het huis, van boven tot onder, goed kunnen bekijken.’’ Hij brak twee niet dragende binnenmuren uit en voorzag de binnenkant van het huis van houten voorzetwanden.

Expert

Dijkstra meldde de schade bij het Centrum Veilig Wonen. Die stuurde begin augustus 2017 een expert die uren bezig was met het inspecteren van het huis en foto’s maakte. ,,Hij kon alleen de buitenkant bekijken, want binnen was de houtskeletbouw al geplaatst. Als ouders met een kleine wilden we niet te lang in de rommel zitten.’’

Eind september 2017 kwam de schade-expert een tweede keer langs. ,,Hij had schijnbaar nog niet genoeg foto’s gemaakt’’, schampert Dijkstra. Op 29 januari 2018 kwam het verslag van opname: er was schade geconstateerd.

Vervolgens zette het rijk de schadeafhandeling halverwege 2018 stop. Het moest allemaal weer anders. Schadeafhandeling ging van het Centrum Veilig Wonen (CVW) ineens naar de Tijdelijke Commissie Mijnbouwschade Groningen (TCMG).

Dijkstra: ,,Mijn vriendin was inmiddels zwanger van onze tweede en ik was dat hele schadegedoe intussen wel een beetje zat. Ontmoedigd, ja. Ik las de stukken niet meer, ik vond het allemaal wel best. Dat is ook wat de overheid wil. Dat je denkt: het zal allemaal wel.’’

Aanvullende informatie nodig

Eind 2018 werd het tweede kind van Sanne en Andreas geboren. In januari van dit jaar meldde TCMG dat er aanvullende informatie nodig was. ,,Wat bleek: degene van wie wij het huis hadden gekocht, moest een ‘akte van cessie’ tekenen. Daarmee wordt aangegeven dat schade aan het huis is ontstaan voordat het ons eigendom werd. Heel bijzonder: 2 juni 2016 is het huis op onze naam gezet, de schade zou een dag daarvoor zijn ontstaan. Als de verkoper de akte van cessie niet zou tekenen, hadden wij geen recht op schadevergoeding.’’

Dijkstra: ,,De verkoper heeft getekend en volgens de NAM hebben we daar heel veel geluk mee gehad. Meestal weigeren verkopers te tekenen, wat heel veel problemen zou geven. Dat vond ik ook weer zo’n rare opmerking. Het zijn allemaal van die kleine dingetjes waar je zo moedeloos van wordt; het is één grote ontmoedigingsstrategie.’’

Ergens in de overgangsperiode van CVW naar TCMG kreeg Dijkstra 1500 euro aangeboden. ,,Wat moet ik daar nou weer mee? Met 1500 euro kun je helemaal niets! Wat ze proberen is je af te kopen.’’

Niet onveilig

Onveilig voelt het gezin van Dijkstra zich niet in het huis. ,,Dat komt omdat ik aan de binnenkant feitelijk een houtskeletwoning heb neergezet. Vanuit mijn bouwachtergrond weet ik dat er in het geval van een aardbeving weinig kan gebeuren. Wat mij steekt is het oeverloze gezwets, het getouwtrek en de inwisselbaarheid van bewindslieden. Het is gewoon onrechtvaardig en ik trek onrecht heel slecht.’’

Dijkstra vindt dat iedere Groninger royaal moet worden gecompenseerd. ,,Daar mag geen discussie over zijn, maar het wordt ongelofelijk ingewikkeld gemaakt en mensen worden bewust ontmoedigd. Het kan en moet allemaal veel royaler en eenvoudiger.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen
Ik wacht
menu