In de legerkazerne in Zoutkamp krijgen honderden Afghanen een bed, kleren en medische hulp. 'En we zorgen dat ze wat te doen hebben'

Hoeveel Afghanen er naar Nederland komen, wie ze zijn, wanneer ze er zijn: niemand lijkt het precies te weten. Eén ding is zeker: in de kazerne van Zoutkamp heeft het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA) een bed voor hen.

Eline Stapert (linksvoor) en Andrew Cornelis (achter) maken de slaapzalen klaar in de noodopvang voor Afghanen.

Eline Stapert (linksvoor) en Andrew Cornelis (achter) maken de slaapzalen klaar in de noodopvang voor Afghanen. Foto: Jeroen Kelderman

Je zou ‘m kunnen aanzien voor een overdreven grote groepsaccommodatie of een erg minimalistisch ingerichte school. Als je niet beter weet. En als je de hekken even wegdenkt, de dofgroene jeeps en de gewapende militairen.

De Willem Lodewijk van Nassaukazerne bij Zoutkamp is een blokkig bakstenen gebouw onder hoge, door Ede Staal bezongen luchten. Normaal gesproken verblijven hier militairen op oefening. Vanaf donderdag worden er Afghanen opgevangen die voor Nederland hebben gewerkt en in hun eigen land hun leven niet zeker meer zeker zijn nu de Taliban er de scepter zwaait.

COA kan tot honderden Afghanen opvangen in Zoutkamp

Of althans, men gaat ervan uit dat de geëvacueerde Afghanen donderdag arriveren. Zeker is dat niet. Met hoeveel ze zijn is ook niet bekend. Dinsdag wees staatssecretaris Ankie Broekers-Knol van Justitie en Veiligheid Zoutkamp als opvanglocatie aan. Het Centraal Orgaan opvang asielzoekers weet weinig meer dan dat ze vanaf donderdag rekening moeten houden met honderden mensen.

Maar het COA hoeft niet veel meer te weten om toch snel in de startblokken te kunnen, zegt regiomanager Corina Deekens. ,,We weten uit jarenlange ervaring wel wat de basisdingen zijn die we in orde moeten maken, als er een grote groep in één keer komt’’, zegt ze.

Bedden, bijvoorbeeld. In de kazerne kunnen in totaal 540 mensen verblijven, verdeeld over slaapzalen met plek voor 14, 9, 4 of 2 personen. Eline Stapert en Andrew Cornelis voorzien de veldbedden van keurig opgevouwen dekens, op ieder voeteneind één.

‘Mooie uitdaging’

Normaal gesproken werken ze op andere COA-locaties. ,,Er werd gevraagd wie hier kon inspringen’’, zegt Stapert. Daar had zij wel zin in. ,,Een mooie uitdaging’’, vindt ze. Dat het werk in ijltempo moet gebeuren, dat ze ergens in de nabije toekomst op haar portofoon zal horen dat de bus nadert, maar dat verder nog vrijwel niets bekend is; het geeft een soort kick.

Het COA heeft een tiental medewerkers in de kazerne. Zij blijven de komende weken om de Afghanen te begeleiden. ,,Je bent een soort gids, een eerste aanspreekpunt dat mensen tegenkomen’’, legt Cornelis uit. ,,We regelen kleren en hygiënepakketten, maar kunnen bijvoorbeeld ook doorverwijzen naar medische hulp.’’

‘Hoe vermoeid zijn ze, zullen ze hier tot rust kunnen komen?’

Tegenover de kazerne wordt ondertussen een tijdelijk paviljoen opgezet. ,,Daar komt een eetzaal en recreatieruimte’’, zegt Deekens. ,,Mensen kunnen daar zijn, of in hun slaapzaal.’’ De eerste tien dagen moeten ze in quarantaine, omdat het RIVM Afghanistan als coronarisicogebied heeft aangemerkt. In diezelfde periode loopt er een versnelde procedure bij de Immigratie- en Naturalisatiedienst.

,,Wij weten ook niet hoe ze hier aankomen’’, zegt Deekens. ,,Hoe vermoeid zijn ze, wat hebben meegemaakt, zullen ze hier tot rust kunnen komen? Wij helpen ze waar nodig, zorgen ook dat ze wat te doen hebben. Als er kinderen zijn, wordt er voor hen bijvoorbeeld een dagprogramma aangeboden met activiteiten. Alles wat we nodig hebben, staat hier straks klaar.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen
Afghanistan
menu