Laatste stukje ondoordringbare natuur dat al 60 jaar onaangetast is, wat moet je ermee? Als toeschouwer genieten van overweldigende vogelconcerten in het Driebondsbos

Natuur opofferen voor woningbouw lijkt vanzelfsprekend. Tenzij de gemeenteraad van Groningen zegt: het Driebondsbos is wel heel bijzonder. Nu even niet.

Directeur Marco Glastra (l) van Groninger Landschap helpt Henk Reitsema (Vrienden van het Driebondsbos) tijdens een excursie door het bedreigde ongerepte natuurgebied ten oosten van de stad Groningen. Foto: DVHN.

Directeur Marco Glastra (l) van Groninger Landschap helpt Henk Reitsema (Vrienden van het Driebondsbos) tijdens een excursie door het bedreigde ongerepte natuurgebied ten oosten van de stad Groningen. Foto: DVHN.

Een mini-vogelconcert en een glijpartij van de deelnemers maken van de excursie in dit voormalige slibdepot tot een bijzondere wandeling. Directeur Marco Glastra van Groninger Landschap en de Vrienden van het Driebondsbos geven een spoedcursus vogelluisteren aan de rand van een ondoordringbaar gebied van amper 19 hectare.

Wie wat van het gebied wil zien, ontkomt deze avond niet aan licht klauterwerk. Bergschoenen of laarzen zijn onmisbaar. ,,Niemand haalt het in zijn hoofd om hierin te gaan. Als je hier een wandelpark van wil maken, moet er heel veel gebeuren. Het is hier zeiknat’’, zegt Glastra. Het Driebondsbos is een voormalig slibdepot dat zestig jaar met rust is gelaten en waar de natuur zijn gang kon gaan. ,,Je ziet soms wel eens mensen het bos in gaan’’, zegt Henk Reitsema van de Vrienden van het Driebondsbos. ,,En die komen er dan ook weer uit?’’, vraagt Marina Weel van de Belangenvereniging MEER-dorpen.

Ongestoord domein vogels

Op de dijk tussen het Eemskanaal en het natuurgebied krijgen gemeenteraadsleden te horen wat er op het spel staat als de plannen voor woningbouw in de Eemskanaalzone onverkort doorgaan. Een groot deel van de vele tientallen vogelsoorten en 231 broedpaartjes keert niet terug als het gebied verandert in een geciviliseerde woonomgeving, inclusief een Mountainbike Skillspark.

De natte natuur en het dichte ‘oerbos’ is nu nog het ongestoorde domein van de vogels. De mens heeft er niets te zoeken, is de conclusie van Glastra die als excursieleider weg wil blijven van politiek, maar zijn weerzin tegen de mogelijke verdwijning van dit kwetsbare gebied niet kan onderdrukken. Hij vertelt passievol over de roodborsttapuit, de dodaars, een nachtegaal en alle struweelvogels die op dit moment niets te vrezen hebben van de mens. ,,Laten we het Driebondsbos voor de vogels houden. Het is hun domein.’’

Havik op Abel Tasmanflat

Ooit werd hier het slib uit het Eemskanaal gedumpt. Er groeide riet en toen kwamen de wilgen op. ,,Na zoveel jaar duvelt een deel van de wilgen om. Dat zijn dan net gatenkazen. Deze holen zitten tjokvol vleermuizen en er zijn veel bonte spechten.’’ Glastra vertelt over de havik in het bos die positie kiest op de Abel Tasmanflat en wacht op de terugkeer van de postduiven. ,,Je ziet hem duiken om zijn prooi te bemachtigen. Ik denk dat de duivenmelkers het geen probleem vinden als het Driebondsbos verdwijnt.’’

Nog geen gelopen race

Woordvoerder Maartje Bos van Meerstad zegt dat het opdoeken van het Driebondsbos geen gelopen race is. ,,We kijken met natuurorganisaties en dorpsbewoners hoe we een deel van het gebied kunnen behouden.’’ Dat niet alles bij het oude blijft staat vast. Raadslid Kirsten de Wrede van de Partij voor de Dieren schudt haar hoofd als ze haar fiets pakt om naar huis te gaan. ,,Het gemeentebestuur denkt alleen aan huizen bouwen. Er wordt gepraat over mooie nieuwe groene wijken. Je hebt het dan over een beetje groen in de straat. Zoiets prachtigs als dit wordt daar moeiteloos voor opgeofferd. Het is een grote schande.’’



Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen
menu