Kees Huizinga bij zijn huis in Kischenzi.
Foto: Foto's Mannus van der Laan

Helse tocht in Oekraïne naar boer Kees Huizinga uit Hellum. 'Ingeslagen raket vloog over onze boerderij. De deuren klapperden en alle vogels waren stil'

EEN REPORTAGE OVER EEN LAND IN ADEMNOOD

In haar ouderwetse wintermantel staat de 84-jarige Elisabeth Gregorivna in de vrieskou te kleumen voor haar noodwoning. Het hagelwitte complex in Irpin is net opgeleverd. Het telt achthonderd eenheden. Bestemd voor een deel van de circa vijfduizend huishoudens in de stad die hun huis zijn kwijtgeraakt tijdens de gewelddadige Russische opmars in de weken na 24 februari. Ze vertelt dat ze in de kelder van haar woning zat toen die werd beschoten. Ze kon nog net vluchten. ,,Ik wist nog snel wat documenten bij elkaar te pakken. Die had ik al klaargelegd. De rest ben ik kwijt.’’

Mooi dat de barakken er staan, maar van een kijkje in haar kamer word je niet vrolijk. De steriele ruimte meet amper 2,5 bij 5 meter. Er staan twee stapelbedden in: een bed voor haarzelf en drie voor haar naaste familieleden. Ze wil een gegeven paard niet in de bek kijken. Maar ze constateert dat het vandaag amper 10 graden is in haar kamer. De echte winter moet nog komen. ,,De wanden zijn zo dik als een vinger.”