Naast het ballenhok vliegen bij het jubilerende vv Nieuweschans haringen uit de grond. Grensvereniging bestaat honderd jaar en is de enige voetbalclub in Nederland met een eigen camping

VV Nieuweschans is honderd jaar. Ze is de enige in Nederland die een camping op het eigen sportcomplex exploiteert. Zonder slagboom. De gemoedelijkheid regeert.

Dick Smook, Ella Dammer en Dick Wiebrands (v.l.n.r.) bij een van de accommodaties op het sportpark.

Dick Smook, Ella Dammer en Dick Wiebrands (v.l.n.r.) bij een van de accommodaties op het sportpark. Foto: Huisman Media

Hij maakte tientallen jaren geleden als sublieme, technisch middenvelder vele meters in het eerste elftal van vv Nieuweschans. Tegenwoordig is de 68-jarige Dick Wiebrands nog steeds actief als voetballer in het tweede, maar maakt hij meer meters op de grasmaaier. Hij rekent snel voor; 2,5 uur voor het hoofdveld, 1,5 uur voor het trainingsveld en 1,5 uur voor de camping. ,,Dat moet sneller kunnen. We zijn aan een nieuwe machine toe.”

De ‘dug-outs’ van Johan Derksen gingen aan onze neus voorbij.

Voorzitter Dick Smook knikt instemmend.,,Dat heeft onze prioriteit. En twee nieuwe dug-outs. We hadden onze hoop op Johan Derksen gevestigd, maar in de toto liep hij de eerste prijs mis, en wij dus onze dug-outs.”

Het is maandag 21 juni, exact honderd jaar geleden werd de voetbalvereniging Nieuweschans opgericht. De regen komt met bakken neer, maar de glimlach is van verre te zien op het gezicht van Wiebrands. Met zijn partner Ella Dammer is hij dagelijks aanwezig op het sport -/kampeercomplex bijna op de grens met Duitsland. Nieuwe gasten verwelkomen, de nieuwe trekkershutten schoonmaken, klusjes in de kantine, het sanitair onderhouden. En dus veel grasmaaien.

De kantine is voorzien van een nieuwe plafond, maar aan de wand hangen nog steeds twee authentieke prijzenkasten met bekers. Aan de wand verder talloze elftalfoto’s. Een mooie bar en vanuit de kantine uitzicht op het hoofdveld. Dammer komt aanzetten met een zwart-wit foto met het ‘gouden team’ uit de jaren zeventig, van de vorige eeuw.

Een unieke lichting, blikt Wiebrands terug. Dominant zijn de lange haren, de Juventus aandoende zwart-wit gestreepte shirts. Wiebrands kent de meesten nog. Jan van Dijk, Helmer Wesselink Van der Kamp de keeper. Hij geeft tekst en uitleg. ,,Toen stonden er echt honderden mensen langs de lijn. De betrokkenheid was groot. Er werd naar iedere wedstrijd toegeleefd.”

Het spande erom of we de honderd zouden halen

Nee, dat is tegenwoordig wat minder. De jongeren hebben talloze andere hobby’s, maar de sfeer binnen de vereniging, waarvoor vier teams uitkomen is groot. De gemoedelijkheid druipt er vanaf. ,,Vier jaar geleden zaten we in een dip. Toen was het de vraag of we ‘honderd ‘zouden halen”, weet Smook. ,,Maar we zijn weer redelijk vitaal, hoewel wat meer jeugd geen luxe zou zijn.”

Voor velen een goed gebleven geheim is dat de vereniging al tientallen jaren een camping, met 40 plaatsen, exploiteert. Zonder slagboom. Tegenwoordig wordt meer aan de weg getimmerd en zelfs een advertentie in een campingblad geplaatst. De inkomsten vloeien in de voetbalkas. ,,En zonder kunnen we al niet meer”, weet Smook. ,,Het is meer dan een prima aanvulling.”

Het was dan ook hoog tijd dat het complex onder handen werd genomen. Ongeveer twee ton is er de afgelopen zestien maanden geïnvesteerd. ,,En dan tellen we de 3000 uren vrijwilligers inzet niet mee. We hadden op 750 uur gerekend”, zegt Smook. ,,Maar in corona tijd was de betrokkenheid groot. Er is nog echte clubliefde op Holland Poort.”

Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen
menu