Gerard vecht in Oekraïne tegen de Russen. 'Een serie droge knallen. Plof. Plof. Plof. Dan weet je hoe laat het is'

De Nederlandse Gerard vecht al negen maanden als vrijwilliger aan het front in Cherson. Er gebeuren de meest afschuwelijke dingen. Wat hem erg heeft aangegrepen is ‘veldrapen’: met een stok lichaamsresten van gesneuvelde medesoldaten van de grond peuteren.

Oekraïense soldaten beschieten met een houwitser Russische posities. Gerard staat niet op deze foto.

Oekraïense soldaten beschieten met een houwitser Russische posities. Gerard staat niet op deze foto. Foto Anatolii Stepanov/AFP

Als hij het restaurant in Kiev binnenkomt, blijkt uit niets dat hij een frontsoldaat is. Gerard ziet er gezond en verzorgd uit. Hij draagt onopvallende vrijetijdskleding. Als hij het woord neemt, wordt meteen duidelijk dat hij geen roekeloze avonturier is, een sensatiezoeker of een fantast. Hij komt over als een bedachtzame man, vader van een tienerdochter.

Negen maanden zat hij aan het front in de nog altijd zwaarbevochten stad Cherson, die begin november door het Oekraïense leger is heroverd op de Russen. Nu heeft hij een maand verlof.

Tot de Russische inval op 24 februari was hij een succesvol zakenman, die al de helft van zijn leven woont en werkt in Oekraïne. Hij is volledig ingeburgerd, maar hij heeft nog steeds de Nederlandse nationaliteit. Dat hij soldaat is geworden had hij een jaar geleden ook zelf niet kunnen bedenken.

Net als vele anderen reed hij op de eerste dag van de oorlog in de vroege avond Kiev uit. Hij wilde zo ver mogelijk wegrijden, maar had geen vast plan. Op een uur van de hoofdstad kwam hij in een file terecht. Hij stapte uit zijn auto, maakte een praatje met andere wachtenden en zag dat er een Oekraïens legerkonvooi kwam aanrijden.

‘Ze vonden het goed dat ik hen een handje hielp’