Neem een kijkje in hét kersthuis van Beijum: 'Er past geen kerstbal meer bij'

Het kersthuis van Willy (72) en Pieter (74) Mulder uit Beijum. Foto uit 2017 (Corné Sparidaens)

De kerstman en kerstvrouw van Beijum hebben hun huis omgetoverd tot hun eigen kerstparadijs. Dagblad van het Noorden ging twee keer langs. Voordat het versieren begon en daarna. Welkom bij Pieter en Willy Mulder.

Bloedheet is het in het huis van Pieter (74) en Willy (72). Misschien heeft dat iets te maken met de laag sneeuwwatten op de muren? Of komt het door de honderden lampjes die vrolijk stralen? Wellicht wordt de hitte veroorzaakt door de fleecekleedjes met enorme kerstmannen die de banken sieren?

Misschien is het een combinatie van alles. Willy vindt de hitte in ieder geval prima: „Lekker toch!”, zegt ze terwijl ze in haar T-shirt achterover leunt en een trekje neemt van haar sigaret.

Beweeg het balkje in de foto om de kersttransformatie te zien. Tekst gaat verder onder de foto.

Wie langs de Amkemaheerd rijdt pikt het huis van de familie Mulder er zo uit. Waar de andere huizen rustig, bijna kaal ogen, wuift voor het raam van Willy en Pieter een door sneeuw omgeven engel voorbijgangers vriendelijk toe. Op de gevel prijkt een enorme arrenslee met rendieren.

De kerstman en kerstvrouw van Beijum hebben het weer geflikt. Zij toverden hun huis in Beijum, net als elk jaar, om tot een kerstparadijs vol lampjes, witte sneeuwwatten en glitterende ornamenten.

Kermis

Een overdosis aan kerst voor velen, volgens Pieter valt hun huis wel mee. „Tuurlijk, wij zijn wel echt gek op kerst. Maar sommige mensen maken er echt een kermis van”, zegt hij. Op de vraag wat in godesnaam het verschil is tussen hun huis en een kermiskersthuis antwoordt hij: „Onze lampjes knipperen niet!”

Het stel begint elk jaar op zes december met het versieren van de woning. Meteen na Sinterklaas. Dit jaar konden ze zich niet inhouden en begonnen stiekem al toen de goedheiligman nog in het land was. In hun opberghok staan honderden bananendozen gevuld met kerstige opsmuk. Het versieren is een heel proces. Tot kerstavond voegen ze dagelijks iets toe.

Beweeg het balkje in de foto om de kersttransformatie te zien. Tekst gaat verder onder de foto.

Kerststress

Wat mensen niet weten is dat een heleboel ornamenten er dit jaar opeens de brui aan gaven, waardoor Pieter meteen achterliep op zijn strakke schema.

Zo is hij weken bezig geweest om elk lampje van de arrenslee met de hand te vervangen. Een hels karwei. „Die dingen zijn nergens meer te krijgen. Ik heb kleinere lampies gehaald en die één voor één met siliconenkit vastgezet.” Zijn arm doet er nog pijn van.

Een andere kopen was geen optie. De nieuwe soort arrensledes die mensen in hun tuin zetten, hebben zo’n plastic lichtsnoer. En dat is, als we de kerstman en kerstvrouw moeten geloven, niet mooi.

Beweeg het balkje in de foto om de kersttransformatie te zien. Tekst gaat verder onder de foto.

Stroomstoring

Er ging meer mis. De sneeuwpop onderging een intense operatie omdat ‘ie plots geen licht meer gaf. „Hij is nog steeds dood. Maar ik ga ‘m tot leven wekken.”

De zingende kerstman zingt niet meer. „Ik denk dat het aan de batterijen ligt.”

En ook het kerstdorp genoot een tijdelijke stroomstoring. „Heb het kabeltje wat heen en weer gewiebeld en nu doet alles het weer.”

Let wel: sommige lichtsnoeren en versiersels zijn al dertig jaar oud.

Beweeg het balkje in de foto om de kersttransformatie te zien. Tekst gaat verder onder de foto.

Oh Denneboom

Toegegeven. Elk jaar versiert het stel het huis ietsje minder. Het is de leeftijd die hen parten speelt. De kinderen helpen met alle liefde mee met decoreren, maar Pieter is perfectionistisch en doet het optuigen van het huis het liefst zelf.

Vorig jaar stond er geen kerstboom in huize Mulder. Reden? Een gezinsuitbreiding in de vorm van een sloopgrage kitten. Rakker is inmiddels een jaartje ouder, dus durfde Willy het aan om toch een enorme spar op te tuigen. Met rode ballen, rode kraaltjes en helemaal bovenin een roze engel. „Die heb ik van mijn moeder gekregen”, zegt Willy. „Dat is mijn favoriete versiering. Die gaat elk jaar als eerste in de boom.”

Tot nu toe gaat het goed met Rakker en de dennenboom. Hij heeft nog niets kapot gemaakt. Wel is er in de nepsneeuw op de vensterbank een spoor van kattenpootjes zichtbaar. Misschien is niet de boom, maar de engel in de vensterbank straks de klos.

Beweeg het balkje in de foto om de kersttransformatie te zien.

Nieuws

menu