Een spoedcursus Groningse gaswinning zet 'de feiten op een rijtje'

„Dit is voer voor de politici die zich over de parlementaire enquête buigen”, zegt onderzoeker en publicist Herman Damveld (74) uit Paddepoel. Zijn nieuwe boek over de geschiedenis van de gaswinning in Groningen verschijnt vrijdag.

Een jaar geleden begon Damveld met zijn onderzoek naar de gaswinning. Hij wilde weleens onder elkaar hebben staan wat er nu allemaal gebeurd is, wat dat betekent en vooral hoe het nu eigenlijk zit met de gaswinning in Groningen. „In het boek zie je helemaal aan het eind 452 bronvermeldingen staan. Ik heb bijna alles wat er over het onderwerp bestaat uitgeplozen. Ik heb er honderden uren in zitten.”

Hoe hij aan al die informatie is gekomen? Simpel. Door alle bronnen en rapporten te lezen en vragen te stellen. „Ik heb het Staatstoezicht op de Mijnen en ook de woordvoerders van de NAM meermaals om uitleg gevraagd. Zij hebben ook het manuscript van mijn boek gelezen, om te controleren op fouten.”

Verschil in aardgasbaten

In het boek Gaswinning Groningen, een bewogen geschiedenis zet Damveld de geschiedenis van Groningen als gasgebied uiteen, van 1959 tot nu. Zo legt hij uit wie nu de eigenaar is van het gas en hoe het versterkingsproces de laatste jaren is verlopen. „Ik zet alle feiten op een rij.”

Door zijn speurwerk kwam Damveld meermaals opmerkelijke dingen tegen. „Zo vond ik cijfers over de aardgasbaten, dus hoeveel geld er door de staat met de gaswinning is verdiend. Het Centraal Bureau voor de Statistiek heeft daarover andere cijfers dan het ministerie van Economische Zaken en Klimaat. Ik dacht: ben ik nu gek? Maar navraag leerde mij dat ze bij het ministerie een andere definitie hanteren van het woord aardgasbaten. Wat blijkt? Met de definitie van het ministerie kom je op lagere gasbaten uit.”

Spoedcursus

Hij berekende ook dat de overheid na de beving in Huizinge (2012) zo’n 36 miljard euro verdiende uit alleen het Groningen gasveld. „Die berekening heb ik aan het ministerie van Wiebes voorgelegd, maar daar heb ik nooit antwoord op gekregen.”

Het 138 pagina’s tellende boek is volgens de onderzoeker begrijpelijk voor iedereen. „Ik heb het geprobeerd zo te schrijven dat het over het algemeen vrij korte, makkelijke hoofdstukken zijn. Je kunt het omschrijven als een spoedcursus aardbevingen. Ik hoop dat het vooral door gemeenteraadsleden in de provincie Groningen en door leden van de provinciale staten wordt gelezen. Dus de mensen die er echt besluiten over moeten nemen. Dit is voer voor de politici die zich over de parlementaire enquête buigen.”

Het boek is te koop bij uitgeverij Profiel en in de boekhandel en kost 19.50 euro.

Nieuws

Meest gelezen

menu