Op kraamvisite bij de honderden zeehonden die lummelen bij de Punt van Reide in Termunten. 'De kijkwand trekt duizenden bezoekers maar de dieren hebben wel rust nodig'

Het gaat goed met de zeehonden bij de Punt van Reide in Termunten. Ondanks de duizenden bezoekers die op kraamvisite komen, hebben ze het erg naar hun zin. ,,We hielden even ons hart vast door de drukte bij de kust. Maar mensen houden zich goed aan de regels.’’

Esmee (6) houdt de zeehonden goed in de gaten. Ze heeft thuis een knuffel van een zeehond, een bruine.

Esmee (6) houdt de zeehonden goed in de gaten. Ze heeft thuis een knuffel van een zeehond, een bruine. Foto: DVHN/Liselotte Schüren

De beste tijd om zeehonden te kijken is 1,5 uur voor hoogwater’, staat op de site van Het Groninger Landschap. Dat betekent op tijd in de auto, want hoogwater is het al rond half 11 ‘s ochtends. Een korte wandeling door Polder Breebaart, een natuurgebied vol vogels, leidt naar de zeehondenkijkwand bij de Punt van Reide. Er is zo rond half 9 nog helemaal niemand, maar de zeehonden en pups genieten wel van het warme zonnetje. Ze hobbelen wat heen en weer, floepen af en toe het water in en ogen hartstikke zen.

De dieren worden hier nauwlettend in de gaten gehouden. Een camera staat op ze gericht, Zeehondencentrum Pieterburen komt regelmatig op bezoek én duizenden bezoekers nemen in de zomermaanden een kijkje.

Kijkwand bij de Punt van Reide

Het Groninger Landschap bouwt de kijkwand jaarlijks medio april op en haalt het houten schot in september weg. ,,Vorig jaar hebben we de kijkwand niet opgebouwd in verband met het coronavirus’’, zegt Silvan Puijman. Het Groninger Landschap, de gemeente Delfzijl en waterschap Hunze en Aa’s konden de veiligheid van bezoekers niet garanderen.

Dit jaar hangt een bordje op het hek met een waarschuwing: ‘Let op! Voorkom corona. Houd afstand, maximaal zes personen, blijf achter de kijkwand.’ Op visite komen mag, maar alleen als bezoekers achter de kijkwand blijven en stil zijn.

Een crèche voor zeehondenpups

,,Er liggen zo’n 140 zeehonden en 120 pups. In totaal zo’n 300 . Rond deze tijd komen de mannetjes erbij. De paartijd sluit aan op de zoogtijd’’, zegt Sander van Dijk van Zeehondencentrum Pieterburen. ,,Het is een vrij stabiele groep. Het is in de afgelopen tientallen jaren wel wat gegroeid, maar in de laatste drie of vier jaar zijn er niet veel bijgekomen.’’

De onderzoekers hebben hier een paar jaar geleden ontdekt dat pups bij meerdere zeehonden zogen, als dat nodig is. Eerder werd gedacht dat de baby’s dat alleen bij hun eigen moeder doen. Die openbaring heeft ertoe geleid dat in het vorig jaar getekende Zeehondenakkoord is opgenomen dat een pup zonder moeder pas na 24 uur moet worden gered. Mogelijk vangt een tante het beestje op.

Als je niet luistert krijg je een waarschuwing

Een belangrijke plek dus, de Punt van Reide. Vorig jaar hadden de dieren, doordat de kijkwand er niet stond, de dijk weer helemaal voor zichzelf. Nu niet meer. ,,We hielden even ons hart vast door de drukte bij de kust’’, zegt Van Dijk. Hij en de onderzoekers weten hoe cruciaal het is dat zeehonden rust hebben. Als te veel verstoring optreedt, kan het zijn dat moeders vertrekken en hun pups achterlaten. ,,Maar mensen houden zich goed aan de regels’’, vertelt hij. ,,En het helpt dat Het Groninger Landschap het gebied opnieuw heeft ingericht.’’

Het is nu verboden om langs het water te lopen bij de dijk. Camera’s houden de boel in de smiezen en overtreders krijgen op z’n minst een flinke waarschuwing. ,,Nu het tot verboden gebied is verklaard, hebben de zeehonden veel meer rust’’, zegt Van Dijk. ,,Je ziet dat als je ze de ruimte geeft, ze zich hartstikke goed redden.’’

Stilte alstublieft!

Tegen 10 uur neemt de drukte toe in Polder Breebaart. Bij het bezoekerscentrum staan inmiddels ruim tien auto’s en twee gezinnen gluren door de gaten van de kijkwand. Esmee (6) uit Sappemeer tuurt met haar eigen verrekijker naar de zonnebadende dieren. ,,Ik zag net één in het water floepen’’, fluistert ze met een serieus gezicht. ,,Ik heb wel vaker zeehonden gezien. In de dierentuin. Maar nog niet zoveel.’’ Haar zusje Milou (1) verveelt zich na een paar keer door het gat kijken. Zij vindt de mieren op de grond veel interessanter.

Opeens klinkt luid gespetter. De honderden zeehonden hobbelen pijlsnel het water in. Twee tractoren zijn de dijk aan het maaien en dat geluid vinden ze maar niks.

Nu de zeehonden op afstand zijn, fluisteren de twee journalisten achter de kijkwand niet meer. Ze praten op normaal niveau. Maar dat vinden de andere bezoekers niet oké. Ze krijgen een standje van een van de vaders die de zwemmende dieren nog goed in de gaten houden. ,,Met dit kabaal komen ze natuurlijk niet terug, hè?’’

En weet u wat? Hij heeft nog gelijk ook.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen
menu