Pinksterweekend, maar met stevige regen en wind: hoe is het op de campings?

Het is Pinksterweekend dus wordt er - regen en stevige wind of niet - gekampeerd. Omdat het traditie is, maar soms ook uit bittere noodzaak.

Het is nu wel te doen. Zonet sopte het gras bij de voortent van Wobbe (70) en Jannie (69) uit Buitenpost nog heftig, maar omdat de laatste bui alweer van een uur geleden is, zakken hun schoenen niet meer weg in de blubber. Op het dak van de caravan van de Bremers wappert een nat Fries vlaggetje in de zuidwester die over camping Ot en Sien in Roden blaast.

Al 31 jaar komt het stel hier rond Pinksteren. Nooit was het weer volgens hun zo bar als nu. ,,We hebben wel eens vaker min waar gehad, maar dit is extreem”, zegt Wobbe. ,,Gisteren, tijdens een hagelbui in een dikke storm, zeiden we wel tegen elkaar: zullen we maar naar huis?”, zegt Jannie. ,,Toch maar niet gedaan, want tussen de buien door hebben we het hier eigenlijk harstikke mooi. Schitterende tochtjes op onze e-bikes. Sinds augustus al 1800 kilometer.”

Gooien met Zweedse blokken

Op het veldje van de Bremers kent iedereen elkaar. Het zijn allemaal Friezen en Groningers (ook met de provincievlag in top) en dat leidt naast gezelligheid ook tot de gebruikelijke rivaliteit. De gasten nemen het elk jaar rond Pinksteren tegen elkaar op met het spelen van het spelen van kubb. ,,Gooien met van die Zweedse blokken hout”, zegt Wobbe. Janny: ,,Dit jaar verloren van de Grinzers , dus de wisselbeker is voor hun, helaas.”

Even verderop op de camping is de bezettingsgraad niet minder. Het meest sfeervol is de voortent van het echtpaar Kopinga uit Ede. De Kopinga’s zouden eigenlijk acht weken naar Griekenland, maar kozen voor een seizoensplek bij Ot en Sien. ,,Veel geluk hebben we nog niet gehad met het weer”, zegt Anneke Kopinga. ,,Eigenlijk hebben we alleen vorige week zaterdag in de zon kunnen zitten. Maar heel veel boeit het niet. In de voortent is het heerlijk warm.”

Geen regen maar natte druppels

,,Je moet gewoon het beste er van maken”, zegt Kopinga. ,,Onze kleinzoon zei laatst tegen mijn man: ‘opa, het regent niet, het zijn alleen maar natte druppels’. Die houding moet je hebben. En het regent echt niet de hele tijd. Gewoon buienradar in de gaten houden en dan kun je nog van alles doen. En ach, dan regen je een keer nat. Wat dondert dat?”.

Voor de Kopinga’s is Roden een prachtige uitvalsbasis. Haar moeder van 95 woont in Zevenhuizen, zoon en diens gezin (net weer een nieuwe baby erbij) in Groningen. Het hele stel geniet van elkaars gezelschap in de voortent. Kopinga: ,,Wat meer zon zou heus wel fijn zijn, maar wij hebben verder niet zoveel nodig.”

Een kilometer of 5 noordwaarts is het slalommen rond de plassen op landgoedcamping Nienoord bij Leek. Ook hier is het ondanks het herfstweer allerminst uitgestorven. ,,Onze diehards komen altijd, weer of geen weer”, zegt de dame van de receptie.

Aardsluie Sergei

Het echtpaar Droog is wat dat betreft een vreemde eend in de bijt, want de van oorsprong Amsterdammers trekken er normaal gesproken niet met hun caravan op uit met regen, maar nood breekt wet.

Sinds vier jaar wonen ze hier om de hoek in Leek, in een appartement boven winkelcentrum De Liekeblom, waar de lift wordt gerenoveerd. ,,Dat is voor ons een serieus probleem”, zegt André Droog, wijzend op zijn Russische windhond Sergei. Het enorme dier (,,schofthoogte van 84 centimeter”) is dol op rennen, maar heeft een broertje dood aan traplopen. ,,Hij is aardslui. Hij wil alleen maar met de lift, maar die doet het dus niet”, zegt meneer Droog.

Zolang de lift gerenoveerd wordt, staan ze hier. ,,Hoe dat is? Koud en nat”, zegt Droog. ,,Maar voor Sergei is het hier heerlijk, met al die ruimte. Nee, die hoor je verder niet.”

Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen
menu