Zes jaar durend gevecht voor rechtvaardigheid verandert in een nachtmerrie. Slachtoffer seksueel misbruik uit Groningen wacht en wacht en is moegestreden

Stel, u bent als kind seksueel misbruikt. Niet één keertje, niet een paar keer, maar jaren achtereen. Door opa.

Foto ter illustratie.

Foto ter illustratie. Foto: Shutterstock

En stel dan, dat u vele jaren later alle moed van de wereld heeft verzameld en dan nog een keer en nog een keer en dat u daarmee naar de politie stapt. U bent dan 16 jaar en vertelt dat u aangifte wilt doen van seksueel misbruik. En stel dan dat u 6 jaar later nog altijd moet vechten voor gerechtigheid.

Moeder Myra en haar 22-jarige dochter Marley (niet haar echte naam) uit Groningen vertellen hun verhaal omdat ze ten einde raad zijn. En radeloos. Moegestreden ook. En boos.

Begin april van dit jaar zaten ze in de rechtszaal in de Groninger rechtbank. Eindelijk zou de verdachte Pieter K. (73) zich moeten verantwoorden. Volgens het Openbaar Ministerie heeft de man tussen 2001 en 2010 in zijn toenmalige woonplaats Stedum vergaande ontucht gepleegd met zijn kleindochter. Marley was 3 jaar toen het zou zijn begonnen.

Belangrijk dat zaak snel weer op zitting komt

De rechtbank heeft een ochtend voor de strafzaak gereserveerd, maar na vijf minuten staan Myra en Marley weer buiten. Opa is niet komen opdagen. De rechters willen hem zien, ook omdat hij zich bij de politie heeft beroepen op het zwijgrecht. De strafzaak wordt uitgesteld. Het is belangrijk, merken de rechters op, dat deze zaak snel weer ‘op zitting’ komt. De officier van justitie knikt.

Nu, bijna vier maanden verder en met de vakanties voor de deur, is er nog geen nieuwe datum. Myra en Marley hebben niets meer vernomen.

U wordt binnen twee dagen gebeld

De eerste keer toen Marley aangifte wilde doen, in 2016, kreeg ze te horen dat ze zou worden gebeld. Binnen twee dagen. Maar dat gebeurde niet. Weer bellen, weer vragen, weer wachten. ,,Na twee weken heb ik hen laten weten dat ik geen aangifte meer wilde doen. Ik had er geen vertrouwen meer in.’’ Moeder Myra: ,,Het is al ongelooflijk moeilijk om zo’n stap te zetten. En dan doe je dat en dan word je niet serieus genomen. Want zo voelt het.’’

Het doet het leven en welzijn van Marley allesbehalve goed. Ze is dan al een tijdje in therapie. Op school, atheneum 6, heeft ze het zwaar. Met de examens in zicht, haakt ze af.

Wij begrijpen het zelf ook niet

Als ze 18 jaar is doet ze een nieuwe poging en dat lukt wel. Sterker, de politie stelt vast dat ze twee jaar eerder ook op de stoep had gestaan en dat er toen niets is gebeurd. Ze krijgt daarvoor excuses aangeboden. De oorzaak? ,,Wij begrijpen het zelf ook niet’’, liet de politie weten. Marley: ,,Zo gaat het in het hele proces. Anderen maken fouten en ik krijg dan weer te horen dat niemand begrijpt hoe dat kan.’’

Na de aangifte wordt het stil. Ze denken dat de politie met het onderzoek bezig is. Maar na een jaar blijkt dat niet het geval. De politie heeft de aangifte naar het Landelijk Expertise Bureau Zeden gestuurd. Deskundigen van dit bureau beoordelen of de aangifte is gebaseerd op feiten en of strafvervolging haalbaar is.

Een jaar na aangifte begint politie met onderzoek

Myra: ,,Ik heb die club gebeld en gevraagd waarom het zo lang duurde. Binnen twee dagen was het onderzoek terug bij de politie die pas toen met het onderzoek begon. Dus pas een jaar nadat Marley aangifte had gedaan.’’

Myra doet ondertussen een dringend beroep op haar vader om zichzelf bij de politie aan te geven. ,,Dat heeft hij niet gedaan. En zolang hij dat niet doet, wil ik geen contact. Ook niet met mijn moeder die gewoon bij hem blijft.’’

In januari 2020 wordt het politieonderzoek afgerond. Drie maanden later ligt het dossier bij het Openbaar Ministerie die in augustus laat weten dat er een strafzaak komt. Wanneer is dan nog onbekend.

Ze blijven politie en justitie bellen. ,,Om druk te zetten. Als we dat niet hadden gedaan, dan was er helemaal niets gebeurd. Steeds wordt gezegd dat ze ons op de hoogte zullen houden. Maar dat hebben ze nooit gedaan.’’

Er zijn meer slachtoffers

Myra zegt dat er binnen haar (grote) familie meer slachtoffers zijn. Vier familieleden hebben hierover verklaringen afgelegd bij de politie. Zij ondersteunen de aangifte van Marley, maar willen zelf geen aangifte doen. Voor sommigen is het te lang geleden.

Myra: ,,Mijn vader is een pedoseksueel. Ik snap heel goed dat de politie niet zomaar iedereen kan oppakken. Maar we zijn nu zes jaar bezig en nog steeds wachten we op gerechtigheid. We hebben momenten gehad dat we dachten, laat maar zitten allemaal. En dan weer, nee, wij hebben niets verkeerds gedaan. Wij zwijgen niet.’’

Ik doe niks, ik zit alleen maar te wachten

Het leven van Marley staat stil. ,,Sinds die brief in augustus 2020 waarin werd aangekondigd dat er een rechtszaak zou komen, leef ik met spanningen en stress. Ik doe niks, zit alleen maar te wachten en er is nog zoveel onduidelijkheid. En dan ben ik ook nog heel boos.’’

Advocaat Meindert Doornbos uit Assen staat moeder en dochter bij. Hij zegt: ,,Hun boosheid en frustratie is meer dan terecht. Ook ik hoor niks. Ik heb brieven en e-mails gestuurd, ook naar de voorzitter van de rechtbank, maar je krijgt niet eens een antwoord.’’

Stel hij komt weer niet...

Of de verdachte de volgende keer wel zal verschijnen is niet bekend. Hij hoeft niet te komen. Tijdens de korte zitting in april gaven de rechters aan dat de zaak snel weer op zitting moest komen, maar er is geen ‘bevel medebrenging’ afgegeven. Met zo’n bevel wordt de verdachte van huis opgehaald. Myra en Marley: ,,We hebben er weinig vertrouwen in. Stel hij komt weer niet, wat moeten wij dan?’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen
Rechtbank
zeden
menu