Syriër bij Repair Café: ‘Dit was altijd mijn werk’

De reparateurs die eens in de twee maanden sleutelen aan oude spullen in het Repair Café in de stad Groningen werden zaterdag gesteund door Syrische vluchtelingen.

Trinette Blijham kijkt toe hoe haar koffieapparaat onder handen wordt genomen door vrijwiller Dick (links), Bashar (midden) en Dia. FOTO PETER WASSING

Trinette Blijham kijkt toe hoe haar koffieapparaat onder handen wordt genomen door vrijwiller Dick (links), Bashar (midden) en Dia. FOTO PETER WASSING

Sieta de Vries volgt met haar vinger de naad van haar donkerblauwe coltrui. Een favoriet kledingstuk. Zo vaak gedragen dat er gaten in zijn gevallen. De trui is nu weer als nieuw.

De oud-handvaardigheidsdocent is onder de indruk van het werk van Syriër Dia Basha (37). Hij haalt er op zijn beurt zijn schouders over op: ,,Dit is altijd mijn werk geweest.’’ Basha had thuis in Aleppo een eigen textielfabriek.

Repareren tegen verveling

Die fabriek ging verloren in de oorlog, maar zijn gedrevenheid bleef. ,,Zodra ik in Nederland mag blijven, begin ik weer iets voor mezelf’’, zegt hij begeesterd. Maar eerst moet hij wachten tot hij officieel mag blijven. Tot die tijd zit Basha met zijn vrouw en twee kinderen in de opvang naast het Martiniziekenhuis. Hij verveelt zich nu al vijf maanden en elf dagen.

Zaterdag is hij een van de gast-reperateurs van het Repair Cafe in het clubhuis voor doven in de binnenstad. Oude spullen wordt hier nieuw leven ingeblazen. In de hoek bakken vol gereedschap en naaimachines op tafel.

De organisatie wilde de vluchtelingen iets omhanden geven zodat ze zich minder verveelden.

'Ik vind het hier altijd zo gezellig'

Basha blijkt van alle markten thuis. Hij stort zich na de trui op een Senseo-apparaat. Aan tafel Hendrik Draaisma (87). ,,Ik kan niet zo goed weggooien’’, biecht hij op. Draaisma – onberispelijk gekleed en fier rechtop – volgt de handelingen van Basha en zijn maat Bashar, die de koffiemachine schroefje voor schroefje demonteren. Draaisma knikt naar zijn oud-buurvrouw Trinette Blijham naast hem. ,,Ze heeft het arme ding veel te intensief gebruikt.’’

De 87-jarige was er bij de laatste drie cafés bij. ,,Ik vind het hier altijd zo gezellig’’, zegt hij. Mensen leggen in het voorbijgaan even een hand op zijn schouder.

Het Senseo-apparaat wordt hersteld. Precies het doel van het Repair Café: oude spullen oplappen en daarmee de afvalberg in Nederland verkleinen.

Draaisma: ,,De eerste keer kwam ik hier met een broodrooster. Dat ding was 55 jaar oud en deed niks meer. Die is gered.’’ De strijkbout die de geboren Stadjer per ongeluk van de plank schoof en die hij vorige keer langs bracht, is voor altijd ter ziele. Die staat nu als stilleven op zijn schoorsteenmantel. Een herinnering aan lang vervlogen tijd.

Volgend Repair Café: 28 mei

Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen
menu