Je zou bijna jaloers worden op alle langsvarende bootjes, als het niet zo heerlijk zat op de steiger bij Paviljoen Overdiep | Aan het Water

Voor de rubriek Aan het Water bezoeken we in de zomer terrassen aan de waterkant. Deze week Paviljoen Overdiep in Appingedam.

Aan het water bij Paviljoen Overdiep in Appingedam

Aan het water bij Paviljoen Overdiep in Appingedam Foto: DvhN

We zitten nog maar kort op het terras van Paviljoen Overdiep tegenover de Nicolaïkerk in Appingedam wanneer twee jongens van een jaar of 14 van de brug beginnen te duiken. Keer op keer klimmen ze naar boven en wagen ze de sprong. Ze negeren het bord waarop staat dat je binnen 50 meter van de brug niet mag zwemmen.

De jongens tappen uit een onuitputtelijk vat energie, er lijkt geen einde te komen aan hun plezier. De druppels die hun waterpret veroorzaakt bereiken bijna de steiger waar wij op heerlijke loungestoelen zijn neergestreken. Een meisje van dezelfde leeftijd in een sportieve outfit die te warm lijkt voor de temperatuur kijkt toe. De jongens plagen haar door te dreigen haar met fiets en al het water in te gooien. De zomer in vol ornaat.

We namen aanvankelijk plaats op het ‘gewone’ terras op de bovenste verdieping van het paviljoen, maar vonden de steiger er aantrekkelijker uitzien. Pal aan het water zit je daar op comfortabele stoelen, een beetje weg van de andere terrasbourgondiërs. Zodra er een plekje vrijkwam sprongen wij als eersten op en snelden erheen. De komende twee uren staan we niet meer op.

Twee soorten spritz en een pale ale

We bestellen onze drankjes terwijl van alles langs vaart: sloepen met gezinnen, kano’s met stelletjes, boten vol mensen van middelbare leeftijd die misschien wat te veel geld te besteden hebben, en een groep van negen jongeren verdeeld over vijf naast elkaar varende motorbootjes.

De bediening brengt een double pale ale voor vader, een aperol spritz voor moeder en een limoncello spritz voor mij. Het biertje en de zonnige, kleurrijke drankjes gaan er goed in. Enige kritiek: zulke drankjes verdienen een feestelijk, overdreven glas. Je wilt het gevoel hebben een aquarium vast te houden.

Lunchen kan alleen op het terras boven ons, maar hapjes worden wel op de steiger geserveerd. We bestellen een schaal nachos met pulled chicken , frietjes met runderstoof en een kleine portie bourgondische vleesbitterballen om te delen.

Een tijdlang zoet met een voorraad hapjes

De nachos – een lekker grote portie – zijn wat zout, maar het vlees is mals en smaakvol. Lekker veel gesmolten kaas, bosuitjes, crème fraîche, en guacamole en een apart bakje salsasaus die kant-en-klaar uit een potje lijken te komen, maken de schotel af.

Ook het stoofvlees op de frietjes is mals en erg lekker, daarom hadden we graag gewild dat de verhouding frietjes-stoofvlees meer in het voordeel van het vlees uitviel. Ook de bitterballen – geserveerd met twee soorten mosterd, een grove en zoete – vallen erg goed in de smaak.

Er is meer dan genoeg te snacken om een tijdlang zoet te zijn. Om ons heen gaan de zomerse taferelen in een loom, vakantieachtig tempo door. Aan de andere kant van het water heeft een wat ouder echtpaar plaatsgenomen op een bankje langs de oever. Beiden hebben een boek mee en gaan in de schaduw zitten lezen. Samen zijn ze alleen.

Over de brug waarop we uitkijken lopen Damsters en toeristen die een bezoekje brachten aan het centrum. Af en toe zwaaien voorbijgangers vanaf de brug naar het terras en krijgen ze een groet terug. Een man draagt een enorme bos zonnebloemen met zich mee die hij misschien zojuist op de markt heeft gekocht. Ik wil straks ook wel zo’n bos zonneschijn voor in huis.

Lokale cocktail en een biertje uit de omgeving

Maar eerst nog één drankje dan. „Want zo vaak zitten we niet op een terras”, aldus mijn tevreden en ontspannen ouders. Ik wel, maar ik heb dan ook geen reden nodig voor nog een drankje. Ik bestel de Damster Storm – een frisse cocktail met Appingedamster kruidenbitter, limoen en ginger beer – mijn vader het lokaal gebrouwen Floembier en mijn moeder de alcoholvrije Monin Hugo. De drankjes zijn aanraders, vooral de Damster Storm.

We rekken het vakantiegevoel nog even en maken een toeristische wandeling door het centrum. Langs het kraampje met zonnebloemen (die er van dichtbij helaas wat verlept uitzien), de hangende keukens, winkels vol snuisterijen en het pand waarin vroeger de stamkroeg van mijn ouders zat.

Omringd door toeristen en met de zon in ons gezicht voelt het alsof we in een stadje in het buitenland wandelen. Meteen neem ik me voor om volgende week weer een leuke plek in Groningen of Drenthe te bezoeken en te doen alsof ik daar voor het eerst ben.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen
Eten & drinken
Appingedam
zomer
Zomerserie
menu