Tranen bij aankomst Afghaanse vluchtelingen in Zoutkamp: 'Je komt in een totaal andere wereld'

Zeker driehonderd Afghaanse vluchtelingen zijn dit weekend opgevangen in de kazerne bij Zoutkamp. De evacués arriveren in bussen vanaf vliegveld Schiphol. In een totaal andere wereld, waar voor een enkeling toch familie aan het hek staat.

Zeker driehonderd Afghaanse vluchtelingen zijn dit weekend opgevangen in de kazerne bij Zoutkamp. De evacués arriveren in bussen vanaf vliegveld Schiphol. In een totaal andere wereld, waar voor een enkeling toch familie aan het hek staat.

De Afghaanse man loopt richting het hek van de Willem Lodewijk Nassaukazerne bij Zoutkamp. Grote passen, zwaar van emotie. Zijn armen houdt hij alvast gespreid voor de knuffel die hij straks wil geven, zo nu en dan grijpt hij naar zijn hoofd in ongeloof.

Hij is veilig in Nederland. De man is een van de 150 Afghaanse vluchtelingen die zondag rond het middaguur in vier bussen bij de kazerne zijn aangekomen. Vrijdag en zaterdag gingen hen al 163 landgenoten voor. Ze kwamen met evacuatievluchten van het Nederlandse ministerie van Defensie naar Schiphol en zijn vervolgens hiernaartoe gebracht: de noodopvang van het Centraal Orgaan opvang asielzoekers.

Alleen een pyjama

Het zijn bussen met voornamelijk gezinnen die aankomen in Zoutkamp. Mensen met meestal niks anders bij zich dan de kleren die ze dragen. Kinderen in alleen een pyjama. De bussen zitten vol maar er worden hooguit een paar tassen uitgeladen. Inzamelingsactie zijn opgezet, een auto met tassen vol spullen komt al aanrijden. Behoefte is er ook nog, aan babyverzorgingsproducten bijvoorbeeld, en fleecedekentjes.

 

Familie van de man staat aan de andere kant van het hek. Drie mannen en een vrouw. Gekomen om hem te begroeten, al mag het eigenlijk niet omdat Afghanen eerst tien dagen in quarantaine moeten van de Nederlandse overheid. ,,Denk om de anderhalve meter’’, waarschuwt de bewaker nog als de dierbaren elkaar naderen.

Dat is onmogelijk. De emotie is te groot. Door het hek heen wordt aangeraakt en gekust. De hele familie huilt, de grote man met zijn zware passen het hardst.

In een totaal andere wereld

Ewaz Hussaini (25) uit Beilen is getuige van het heftige en korte weerzien. Hij kwam op zijn tiende vanuit Afghanistan naar Nederland en kan zich verplaatsen in de vluchtelingen in de kazerne. ,,Ik weet nog hoe het voelde. Je komt in een totaal andere wereld. Het is lastig. Natuurlijk wil je bij je dierbaren zijn.’’

Hussaini is naar Zoutkamp gekomen omdat zijn zwager en schoonzus hiernaartoe zijn gebracht. Zij zijn allebei getrouwd met Nederlanders - de zus en de broer van Hussaini - maar hebben zelf geen Nederlands paspoort. En alle geëvacueerde Afghanen zonder Nederlands paspoort worden van Schiphol naar Zoutkamp gebracht.

Hussaini is hier samen met zijn broers, om te kijken wat ze kunnen doen. ,,Mijn zwager en schoonzus zaten samen met mijn zus in het vliegtuig. Zij heeft wel een Nederlands paspoort dus we konden haar gewoon ophalen op Schiphol.’’

Wonden aan haar voeten van het prikkeldraad

In de auto naar Beilen vertelde zij haar broers hoe het was gegaan op het vliegveld van Kabul. ,,Ze zei dat het verschrikkelijk was. Ze hebben dagenlang geprobeerd om weg te komen, ze heeft wonden aan haar voeten van het prikkeldraad. Uiteindelijk hield ze een Nederlandse vlag voor zich om aandacht te trekken en heeft een Nederlandse militair geholpen.’’

De familie van Hussaini heeft niet gewerkt voor de Nederlandse ambassade of de Nederlandse missie in Afghanistan. ,,Omdat ze zijn getrouwd met iemand met een Nederlands paspoort hebben ze wel het recht om hier te komen. We waren nog bezig met de asielaanvraag, maar door de politieke situatie konden we niet langer wachten. Wat doen de Taliban met een vrouw die een met buitenlandse man is getrouwd?’’

Dichtbij en toch ver weg

Zijn broer heeft ondertussen telefonisch contact met zijn vrouw. Hij kan haar ook zien, ze staat in de witte tent voor de kazerne waar de net aangekomen vluchtelingen eten, drinken en andere basisvoorzieningen krijgen. Elkaar ontmoeten bij het hek mag niet, vanwege die quarantaineregels die het COA moet handhaven.

 

,,Het spijt me zo’’, zegt een medewerker tegen de jonge echtgenoot. Tien dagen zullen ze moeten wachten. ,,Zo dichtbij en toch zo ver weg’’, mompelt de derde broer.

Het belangrijkste is: deze mensen zijn veilig. Terwijl de vier bussen ‘s middags in Zoutkamp arriveren vertrekt er vanaf Kabul weer een evacuatievlucht naar Schiphol met 93 passagiers. Alle 207 Afghaanse ambassademedewerkers en hun gezinnen zijn onderweg of al in Nederland aangekomen, meldt het ministerie van Defensie zondag. Defensie stuurt extra militairen naar Afghanistan om te helpen met volgende evacuaties. In de kazerne bij Zoutkamp is plek voor maximaal 540 vluchtelingen.

Speelgoed veroveren

Als de families zijn vertrokken en de rust bij het hek van de kazerne is weergekeerd, rennen drie Afghaanse jongetje naar het hokje van de bewaker. Ze lachen ondeugend en wijzen naar de openstaande deur van het hokje. Dan glipt er eentje naar binnen. ,,No, no, no’’, roept de bewaker, die wel weet waarvoor de jochies komen: gisteren had ze hier wat speelgoed.

De jongens struinen terug richting de witte tent. Een van hen heeft inmiddels een racket en een balletje veroverd om mee te spelen. Het opbouwen van het nieuwe bestaan is al begonnen.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen
Afghanistan
menu