Van de dood naar Bob Dylan en weer terug

Scenarioschrijver Nynke Klompmaker (52) uit Groningen won onlangs een Europese prijs met een kinderserie op Omrop Fryslân. Eerder was werk van haar te zien bij de VPRO en in de bioscoop. Toch lacht het grote succes haar niet per definitie toe: in haar vrije uurtjes verdient ze bij als postbode.

Nynke Klompmaker voor haar hofje in Groningen. „Wat ik écht heel graag wil doen is een muziektheaterstuk voor Noordpolderzijl schrijven, op locatie. Over de mythe dat Bob Dylan daar ooit gefietst zou hebben.”

Nynke Klompmaker voor haar hofje in Groningen. „Wat ik écht heel graag wil doen is een muziektheaterstuk voor Noordpolderzijl schrijven, op locatie. Over de mythe dat Bob Dylan daar ooit gefietst zou hebben.”

Ze is scenarioschrijver. Maar ook dromer, theatermaker, schrijfster van kinderboeken én postbode. En ze is goed in wat ze doet: een aflevering van een kinderserie van haar hand bij Omrop Fryslân won onlangs een prestigieuze Prix Circom Award, een Europese prijs voor het beste werk van regionale omroepen in heel Europa. Reden genoeg voor een gesprek met creatieveling Nynke Klompmaker, thuis in haar hofje in Groningen.

Nynke, gefeliciteerd met de Prix Circom Award! Waarvoor hebben jullie die precies gewonnen?

„Bij Omrop Fryslân schrijf ik scenario’s voor het kinderprogramma Koning Hert en Harry Haas, dat onder andere op basisscholen uitgezonden wordt. Voor de aflevering De Do is Dea (De Duif is Dood) hebben we in de categorie ‘entertainment’ een award gekregen. In de aflevering proberen we aan kinderen uit te leggen wat de dood is, en hoe mensen daar op verschillende manieren mee omgaan. Ik denk dat de toegankelijke manier waarop we het thema gebracht hebben, maakt dat de jury vond dat het een prijs verdient.”

Naast scenarioschrijver ben je ook filmmaker, theatermaker en kinderboekenschrijfster. Wat is het mooiste aan het werk dat je doet?

Ze denkt diep na. „Ik denk de absolute vrijheid die ik geniet. Van Omrop Fryslân krijg ik enkel de onderwerpen aangereikt, de rest van het verhaal mag ik helemaal zelf bedenken. Dat is op en top creativiteit. Los daarvan hou ik zelf veel van boeken en film. Daarom vind ik het zo heerlijk om ermee bezig te zijn. Het geeft je troost en herkenning. Neem nou de winnende aflevering over de dood: het leert je dat je nooit alleen bent, of de enige. Iedereen maakt wel eens iets vervelends mee, en cultuur - of het nou een film of een boek is - leert je daarmee om te gaan.”

Wat heeft je voorkeur, film of schrijven?

„Hoewel ik als hoogtepunt uit mijn carrière absoluut de VPRO-serie Sterke verhalen uit Zoutvloed zou noemen, weet ik niet zeker of dat ook is wat ik het liefste doe. Voor schrijven pak je je computer en denk je ontzettend veel na, maar voor het maken van een film is zoveel meer nodig. Het is echt ingewikkeld om de kijker te blijven meenemen, om de spanningsboog strak te houden, een hele film lang. Bovendien is het opzetten van een tv-productie ook niet eenvoudig. Nogmaals: voor het schrijven van een boek heb je alleen een computer nodig.”

Hoe ben je (scenario)schrijver geworden?

„In mijn leven heb ik vele beroepen gehad. Pas in 2001 schreef ik mijn eerste kinderboek en wist ik dat ik nooit meer iets anders wilde. Ik ben opgeleid als kleuterleidster en ben pas later naar de Kunstacademie gegaan. Of ik een laatbloeier ben? Het is niet zo dat ik nooit in contact kwam met cultuur: tijdens mijn jeugd in Buitenpost speelde ik al toneel, in navolging van mijn vader. Maar op de een of andere manier heb ik nooit gedacht dat de Kunstacademie een mogelijkheid zou zijn. Als je jong bent heb je toch nog minder zicht op jezelf, ik heb iets gekozen wat destijds dichtbij me lag. De wereld was nog kleiner. Pas later heb ik geleerd en gedaan wat ik echt wilde.”

Op het moment werk je ook als postbode. Is dat een hobby of is dat noodzaak?

Ze zucht. Eigenlijk wil ze het hier niet over hebben. „Hoe zal ik het zeggen? Het moeilijke van schrijver zijn is dat je niet altijd opdrachten hebt. En, nu ik een boek schrijf: dat je pas achteraf wordt betaald, als het boek ten minste ergens wordt geaccepteerd.

Steekt dat, succesvol zijn, belangrijke prijzen winnen, maar niet alleen van het schrijven te kunnen leven?

„Het heeft te maken met de negatieve sfeer rondom cultuur. Er is de afgelopen jaren zoveel bezuinigd, en in de tijd dat Halbe Zijlstra (VVD) nog staatssecretaris was heeft hij onze beroepsgroep echt weggezet als onbelangrijk. Hij had zo weinig liefde voor cultuur. Dat werkt door. We hebben namelijk ook echt wel goede tijden gekend.” Dan, gehaast: „Maar, ik zal altijd blijven schrijven. Dat zit in me. Ik red me, en het komt ook altijd weer goed.”

Wat is je allergrootste toekomstdroom?

Ze mijmert even. Weer zo’n ingewikkelde vraag. Dan veert ze op: „Wat ik écht heel graag wil doen is een muziektheaterstuk voor Noordpolderzijl schrijven, op locatie. Over de mythe dat Bob Dylan daar ooit gefietst zou hebben. Jullie hebben het ook in de krant gehad. Ik vind dat een fantastisch verhaal, mythisch bijna, en vele mensen vinden dat met mij. Ik heb de verhaalopzet al rond. Nu hoop ik de gemeente nog enthousiast te krijgen.”

 

Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen
menu