Veerkracht van mensen in Oekraïne maakt diepe indruk op verslaggever. 'Hoe dan? Waar halen jullie de kracht vandaan om iedere ochtend weer op te staan?'

‘Als er een karaktereigenschap is waarvan ik de betekenis dit jaar heb leren kennen, dan is dat wel veerkracht.’ Verslaggever Patrick van ‘t Haar reisde meerdere keren voor de krant naar Oekraïne en is diep onder de indruk van de veerkracht van de mensen die hij ontmoette.

Natalia en haar zoon Nikolay in Leeuwarden.

Natalia en haar zoon Nikolay in Leeuwarden. Foto: Marchje Andringa

Het begon al te schemeren, maandag 7 maart bij de grenspost Medyka aan de Pools-Oekraïense grens. Al een paar uur liep ik rond tussen duizenden vluchtelingen op een kale desolate vlakte in het grensgebied. Me afvragend wat ik in godsnaam moest vragen aan de Oekraïeners die op de vlucht voor het Russische geweld hier waren terecht gekomen. Met alleen wat handbagage en soms een hond of kat. Alle pogingen om mensen aan te spreken waren mislukt, stuk gelopen op taalproblemen. En mijn eigen schroom om hen in deze situatie aan te spreken.