Alva zou zich omdraaien in zijn praalgraf om de blaftaks in Groningen | Column Stadse Fratsen

In 1568 werd Alva vanuit Spanje naar de Nederlanden gestuurd om het bestuur te centraliseren. Hij wilde belastingen invoeren die in elke provincie van Nederland hetzelfde waren. De arme man zou zich omdraaien in zijn praalgraf als hij de discussie over de hondenbelasting in Groningen zou kunnen volgen.

Het houdt niet op: hondenbaasjes worden uitgeknepen.

Het houdt niet op: hondenbaasjes worden uitgeknepen. Bram Hulzebos

Waar op tal van gemeenten in het land de hondenbelasting valt in het rijtje belasting op schoorstenen, paarden, dienstboden en de hoeveelheid ramen en deuren in de gevel, houdt Groningen hardnekkig vast aan deze even achterhaalde als onrechtvaardige manier om hondenbezittende Stadjers ongeveer een miljoen euro uit de zak te kloppen. Ieder jaar opnieuw.

Ieder jaar opnieuw woedt ook in de bankjes van de Groninger gemeenteraad de discussie over de blaftaks (nergens hoger dan in Groningen) en ieder jaar opnieuw concludeert een meerderheid dat de gemeente dat geld écht niet kan missen.

Werd in de vroege middeleeuwen pacht gebruikt om een nieuw kasteel te bouwen, hier komt de blaftaks ten goede aan het nieuwe stadhuis, festivalterrein Stadspark of salaris om alweer een regiment ambtenaren aan het werk te houden. Het geld komt in ieder geval niet ten goede van de honden of de bestrijding van de overlast die honden kunnen veroorzaken. Het geld verdwijnt in de bodemloze put die ‘algemene middelen’ heet, er wordt geen hondenuitlaatgebied van aangelegd, geen straat met hondenpoep van schoongespoten. Sterker: in Haren hébben ze niet eens een hondenuitlaatgebied.

Overigens gaan er in de raad nu stemmen op om dan Haren en Ten Boer (waar ze tot de samenvoeging met Groningen geen hondenbelasting kenden) vrij te stellen van de blaftaks.

Dat gerommel in de verte? Dat is Alva die zich nog maar een keer omdraait in zijn graf.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Stad
menu