Niki Karantaki: 'Groningen is niet zo druk als Athene maar wel levendig'

Niki Karantaki. Eigen foto

Niki Karantaki (31) is nog geen jaar in Groningen, maar de Griekse spreekt al verbazingwekkend goed Nederlands voor iemand die hier nog maar zo kort is. Dat komt goed van pas, want ze is van plan om hier te blijven.

Niki is geboren in Athene en groeit op in het aangrenzende Piraeus. Samen met haar ouders en een zeven jaar oudere broer. Haar broer is getrouwd en vader van een dochter, een tweede kind is onderweg, vertelt ze. Van groot Athene naar Groningen verhuizen, mag je gerust een flinke overgang noemen. Het is een verhuizing van een hectische miljoenenstad met een agglomeratie van zo’n 5 miljoen mensen naar een relatief rustige stad met nog geen half miljoen inwoners.

Maar het bevalt Niki heel goed in haar nieuwe woonplaats. Vorig jaar augustus is ze ingetrokken bij haar Nederlandse vriend die al langer in de stad woonde. „Ik vind Groningen heel leuk. De stad is niet zo druk, maar tegelijkertijd wel levendig. Ik hou van het internationale karakter, er wonen hier veel buitenlanders. Ik ben ook blij met de plek waar we wonen, het is een rustige plek met veel groen en vlak bij het centrum. Als ik een stad leuk vind, zeg ik altijd ‘I like the vibes’, Ik weet niet hoe ik dat in het Nederlands moet zeggen.” Switchen tussen het Nederlands en Engels doet ze voortdurend en soepel, alsof het één taal is. „Als ik op de markt ben en de Nederlandse naam van fruit of groente niet ken, schakel ik over op het Engels en dan weer naar het Nederlands terug.” Het Nederlands is al de zesde taal die ze leert. Naast haar moedertaal, het Grieks, en het Engels spreekt ze ook Frans, Spaans en Turks. „Al is die laatste taal wel wat weggezakt. Ik spreek het te weinig.”

Economische crisis Griekenland

Niki heeft in Piraeus de universitaire opleiding International & European Studies gevolgd. „Toen ik in 2013 mijn bachelor had afgerond ben ik eerst een tijdje gaan werken. De economische crisis in Griekenland was toen op zijn hoogtepunt. Ik heb allerlei baantjes gedaan. Ik heb Engelse les gegeven, als secretaresse gewerkt, ben serveerster geweest, heb voor een vestiging van uitzendbureau Randstad in Athene gewerkt.” Het komt niet in haar op om haar geliefde Piraeus te verlaten. „De helft van de ruim 10 miljoen Grieken woont in en om Athene. Als iedereen naar Athene wil komen, waarom zou ik dan de stad uitgaan”, vertelt ze met een lach. Ze blijft de regio Athene dan ook trouw, totdat ze op het eiland Samos een baan krijgt aangeboden bij de dienst immigratie van de Europese Unie.

Vluchtelingenkampen op Samos

„Ik moest helpen beoordelen of vluchtelingen in aanmerking kwamen voor een status. De geloofwaardigheid van hun verhalen toetsen. Dat werk deden we in containers die in de vluchtelingenkampen waren neergezet.” Het is op Samos waar ze haar Nederlandse vriend Joep leert kennen. Hij werkt voor de IND (Immigratie- en Naturalisatie Dienst). „Joep reed altijd met een collega mee naar het kamp, maar zij moest op een dag veel langer werken dan hij. Mijn superieur droeg mij op hem een lift te geven. Joep maakte daar dankbaar gebruik van. Hij bood mij aan de benzinekosten te delen. Daar keek ik van op. Ik liet hem weten dat dat echt niet hoefde, waarop hij mij aanbood een keer wat samen te drinken.”

Van het een komt het ander, met zelfs een verhuizing naar Groningen tot gevolg. Niki heeft aan de RUG haar master International Security met speciale aandacht voor de politiek-economische aspecten van migratie- en asielvraagstukken zo goed als voltooid. Op het moment dat we elkaar spreken heeft ze net haar masterthesis ingeleverd.

Veel steun gekregen

„Ik heb het afgelopen jaar ontzettend veel steun van mijn vriend gehad op momenten dat ik het nodig had. Op allerlei gebied. Als ik mijn ouders en familie miste. Door de coronamaatregelen waren we heel erg op elkaar aangewezen.” Niki heeft besloten dat ze in Nederland wil blijven en graag in Groningen. „Al is het hier wel moeilijker om een baan te vinden, heb ik begrepen. Ik zal hoe dan ook mijn Nederlands moeten verbeteren”, besluit ze realistisch. Met haar talenknobbel, met de steun van haar vriend en de taallessen van haar sympathieke buurvrouw gaat dat ongetwijfeld lukken.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Stad
menu