Onderzoekers Rijksuniversiteit Groningen tonen aan dat trekroute grutto's niet in genen zit. 'Grutto's gaan naar school'

Jonge grutto's. Foto: Jan van de Kam

Grutto’s die in West-Europa uit het ei kruipen en in Zuid-Europa en Afrika overwinteren, leren de trekroute waarschijnlijk van soortgenoten. De routekaart zit dus niet in hun genen ingebakken.

Dat is een van de conclusies uit het proefschrift van Jelle Loonstra en Mo Verhoeven. Zij promoveren 18 december – gezamenlijk – aan de Rijksuniversiteit Groningen.

Grutto’s gaan ‘naar school’

Om te ontdekken hoe jonge grutto’s hun trekroute bepalen, lieten de onderzoekers een groep Friese grutto’s in gevangenschap uit het ei komen en opgroeien. Een deel van die vogels werd aan het begin van het trekseizoen losgelaten in het gebied waar hun eieren waren gelegd, een ander deel werd naar Polen, waar ook grutto’s broeden, gebracht.

De verhuisde ‘Friese’ vogels bleken vervolgens vanuit Polen de trekroutes richting Afrika aan te houden die ook de volwassen Poolse vogels gebruiken, terwijl de ‘Nederlandse vogels’ de route aanhielden die ook de andere Nederlandse vogels nemen.

‘Grutto’s gaan dus blijkbaar ‘naar school’. Ze leren waarschijnlijk van hun soortgenoten maar misschien ook wel van de rest van de omgeving’, verduidelijkt onderzoeker Jelle Loonstra in een persbericht.

Vogels volgen met zendertjes

Loonstra en Mo Verhoeven gebruikten zenderts om de grutto’s te volgen. Kuikens kregen minuscule zendertjes op hun donsveren geplakt, die vervolgens met een antenne konden worden gepeild om hun gebruik van het landschap en de overleving te bepalen. Volgroeide vogels kregen iets grotere zenders mee, die via satellieten over de hele wereld te volgen waren.

Op die manier konden de trekroutes worden bepaald en konden de onderzoekers ook kijken hoe trouw de vogels in het broedseizoen en in hun winterkwartier aan hun plaats waren. Dat bleek in hoge mate het geval. Vogels keerden van jaar op jaar naar dezelfde plekken terug.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Stad
menu