De Porrepoele in Alteveer: projecten en prominente padden. O ja, er is ook nog een Worteltuin

Geerte van den Wildenberg. Foto: Rie Strikken

Project ‘wilgenhout’, project ‘poel’, project ‘permacultuur ‘, project ‘worteltuin’, project ‘koksopleiding’, project ‘natuurgidsenopleiding’. Zo maar een greep uit de projecten die Geerte van den Wildenberg sinds haar carrièreswitch, vier jaar terug, voltooide of nog gaat oppakken.
Lees meer over
Stadskanaal

Twintig jaar geleden verruilden haar partner en zij Tiel voor Alteveer. Binnenstad voor buitengebied. Familie- en vriendenbezoek bleef dus altijd logeren.

Van den Wildenberg: „Wij sliepen dan in de woonkamer, de gasten in onze eigen, enige, slaapkamer. Op den duur ging dat vervelen. In een deel van de grote schuur hebben we toen een gastenkamer gemaakt, met keuken en badkamer.

In 2016 zijn we het ook als B en B ‘De Porrepoele’ gaan verhuren. Onze gasten zijn hier altijd de enigen: we houden het bewust kleinschalig.”

Van den Wildenberg kookte altijd al graag. Bij de carrièreswitch hoorde een koksopleiding. Met stage in het gerenommeerde restaurant ‘De Oude Sluis’ in Zoutkamp. Ze kookt voor de B en B gasten als die dat willen, maar doet ook aan catering. Ware kunstwerkjes brengt ze bij mensen thuis. Ze verwerkt zoveel mogelijk producten uit de eigen tuin: vers of uit pot dan wel fles.

De cateringtak kreeg de naam ‘Uit de keuken van De Porrepoele’.

Paddenplaag

Van den Wildenberg: „Al onze activiteiten krijgen namen die met ‘porren’, Gronings voor padden, te maken hebben. Dat komt zo: kort nadat wij het huis kochten hadden we een paddenplaag. De ‘porren’ zaten overal! In de woonkamer, in de slaapkamer, zelfs in de badkamer. Nadat we een vijvertje wat verder van het huis hadden verplaatst, was het gelukkig over. Maar onze gasten namen grappige ‘porren’-voorwerpen mee. We besloten ons erf ‘De Porrepoele’, paddenpoel, te gaan noemen.”

Worteltuin

De enige activiteit die geen ‘porren’-naam heeft is de Worteltuin.

Stichting Wortel biedt kinderen die hun ouders weinig zien, om wat voor reden dan ook, natuurlijke plekken om contact te hebben met vader of moeder. Zo houden ze hun roots, hun wortels, intact.

Van den Wildenberg werkte jarenlang in de GGZ, VZ en kinderopvang en zegt: „Te veel gebeurt dat contact nog in een kil kantoor van de hulpverlening of bij de McDonalds. Bij ons kunnen ze in de tuin terecht. Ze kunnen er bij een vuurtje marshmallows roosteren, of houthakken. Bij slecht weer mogen ze gebruik maken van de gezellig met spellen ingerichte kikkerkeet en draaibare huisjes in de tuin.”

De Worteltuin is gesitueerd in een kwart hectare nieuw verworven grond. Daar is Van den Wildenberg bezig met de aanleg van een tuin in permacultuur, genaamd ‘Porre’s Toen’, compleet met windsingels, hoogstambomen en bessenstruiken. De opbrengst verwerkt ze voor de catering of maakt ze in.

De Paddentrek

Nog een loot aan de porrenstam is … ‘De Paddentrek’.

Van den Wildenberg volgde bij het IVN een opleiding tot natuurgids. Voor gasten en niet-gasten organiseert zij kleinschalige excursies. Tijdsduur, tempo en afstand worden afgestemd op de interesses van de deelnemers. Van den Wildenberg: „Wij willen beslist heel kleinschalig bezig blijven. Maar het is hier zo prachtig! Dat wil ik toch graag aan zoveel mogelijk mensen op allerlei manieren uitdragen.”

Kijk voor meer informatie op www.porrepoele.nl

Nieuws

menu