'Ik heb na jaren tropische temperaturen in de winter weer sneeuw gezien en kunnen schaatsen op een meer. Maar voor mij is Afrika nog steeds mijn tweede thuis'

Deddy Kruize uit Stadskanaal aan boord van de Global Mercy in de haven van Antwerpen. Foto: Emily Frazier

Deddy Kruize is begin 2017 verkozen tot de eerste Knoalster van het jaar. De verkiezing wordt georganiseerd door de redacteur van de Kanaalstreek Ter Apeler Courant.
Lees meer over
Stadskanaal
Westerwolde

Deddy heeft haar huis in Stadskanaal verkocht, ze heeft haar vaste baan als operatieassistent in het Refaja ziekenhuis opgezegd om als vrijwilliger te gaan werken op de Africa Mercy, het grootste particuliere ziekenhuisschip ter wereld.

Voor de kust van West-Afrika worden kinderen en volwassenen gratis geopereerd. Ze krijgt geen salaris en ze moet bovendien haar reiskosten en verblijfkosten op het schip zelf betalen.

Het is nu oktober 2021. Hoe gaat het met de 39-jarige Deddy Kruize?

„Zoals overal ter wereld heeft de coronacrisis ook effect (gehad) op het werk aan boord van het schip.

Zo hebben we vorig jaar maart ons werk in het ziekenhuis stil moeten leggen vanwege het risico op een uitbraak van covid-19 aan boord en daarmee een mogelijke verspreiding in Senegal.

Veel bemanningsleden zijn op de valreep teruggekeerd naar hun thuisland. Zelf ben ik aan boord gebleven om de laatste zaken voor het ziekenhuis te regelen, de administratie bij te werken en mee te helpen op andere afdelingen, wat voor mij voornamelijk het werken in de keuken was.

Het schip heeft Senegal verlaten om vervolgens aan te meren op Tenerife. Dit binnen een tijdsbestek van nog geen drie weken. In een razendsnel tempo hebben we het ziekenhuis moeten inpakken en ons moeten voorbereiden op de vaart.

Quarantaine

Daarna hebben we met de bemanning lange tijd in quarantaine gezeten. Onze enige ‘uitstapjes’ waren het weggooien van afval in een grote container op de kade en een rondje lopen op ‘ons’ stukje haventerrein, voor het schip.

Terwijl wij in quarantaine op Tenerife zaten, ging een deel van het werk gewoon door.

Er werd contact onderhouden met de patiënten die we hebben achtergelaten, om te blijven checken hoe het met ze gaat en wat we voor ze konden doen, zij het op afstand.

Terug in Nederland brak een periode aan van rust en nadenken over de toekomst. Wel of niet terug naar het schip, niet wetende of terugkeer naar Afrika op korte termijn mogelijk zou zijn. En zo niet, wat dan?

Woonruimte en werk zoeken

Omdat de terugkeer naar Afrika werd uitgesteld was langer in Nederland blijven een voor de hand liggende optie. Ik heb toen besloten om woonruimte en werk te zoeken.

Via een detacheringsbureau kon ik half september vorig jaar in een ziekenhuis aan de slag als operatieassistent. In eerste instantie voor een half jaar. Dit is vervolgens een paar keer verlengd, waardoor ik uiteindelijk een jaar in Nederland aan het werk ben geweest. Een jaar waar ik achteraf gezien met een goed gevoel op terug kan kijken.

Schaatsen op het meer

Ik heb de mogelijkheid gehad om - ondanks alle beperkingen - tijd door te brengen met familie en vrienden. Ik heb nieuwe vriendschappen opgebouwd, mijn werk gerelateerde vaardigheden op peil kunnen houden en me opnieuw kunnen verdiepen in het werk op een OK in Nederland. Het blijkt dat ik na zo’n vijf jaar werken in Afrika, het werk in Nederland toch zo weer kan oppakken.

En ik heb na jaren tropische temperaturen in de winter, weer eens sneeuw gezien en kunnen schaatsen op een meer.

Global Mercy

Het is een moeilijk jaar geweest, maar het heeft ook veel gebracht. Ik heb ook de tijd gehad om me voor te bereiden op een nieuwe periode aan boord. Mercy Ships heeft een tweede schip laten bouwen, dat inmiddels in de haven van Antwerpen ligt. Het ziekenhuis moet nog volledig worden ingericht. Dat is dan ook de reden dat ik sinds begin oktober aan boord van het nieuwe schip woon, de Global Mercy.

Op dit moment ben ik druk bezig met het uitzoeken van al het benodigde instrumentarium voor verschillende operaties, deze te controleren en in de juiste sets te leggen. Een project dat veel tijd kost.

En tussendoor samen met collega’s van over de hele wereld nadenken over hoe we bepaalde processen in het ziekenhuis vorm gaan geven. Welke apparatuur gaat welke plek krijgen? Wie is waar verantwoordelijk voor? Een leuke uitdaging in deze bijzondere tijd.

Tussenstop in Rotterdam

Voordat het schip naar Senegal vaart, gaat de Global Mercy in februari een tussenstop maken in Rotterdam. Het is dan mogelijk om een kijkje te komen nemen aan boord.

Voor mij is Afrika nog steeds een roeping en mijn tweede thuis en ik hoop dat de Global Mercy, ook al is het groot en nog niet volledig ingericht, snel mijn thuis gaat zijn.”

Kijk voor meer informatie op de website www.deddyinafrika.nl

Nieuws

Meest gelezen

menu