Samen met

'Ik ben sterker teruggekomen, heb veel meer zelfvertrouwen. Cor zal trots op me zijn'

Jacqueline Schnieders in Pieterburen. Eigen foto

Jacqueline Schnieders is weer thuis. De inwoonster van Stadskanaal heeft het Pieterpad gelopen, de bekendste langeafstandswandelroute van Nederland. De route met een lengte van bijna 500 kilometer voert de wandelaars van Pieterburen naar de Sint-Pietersberg bij Maastricht.
Lees meer over
Kanaalstreek

Haar man Cor is op 22 maart 2020 op een veel te jonge leeftijd overleden. „Het was de bedoeling om het Pieterpad nog een keer samen te lopen”, vertelde Jacqueline enkele weken geleden aan de redacteur van uw krant. „Dat gaat helaas niet meer lukken, daarom heb ik de 26 etappes alleen gewandeld.”

Bijzondere ervaring

Jacqueline heeft het pad in de omgekeerde volgorde afgelegd. De eerste etappe vond plaats op zondag 10 april en vrijdag 6 mei is ze Pieterburen binnengewandeld. Moe maar voldaan.

„Het was een bijzondere ervaring”, blikt Jacqueline terug. „Cor en ik deden altijd alles samen, we hadden dezelfde hobby’s. Hoewel een aantal familieleden en vrienden hebben meegewandeld heb ik de meeste etappes alleen gelopen. Zo heb ik alle gelegenheid gekregen om rustig na te denken en het verdriet van het overlijden van Cor te verwerken. Ik mis hem nog elke dag.”

‘Hoe kan ik verder zonder Cor?’

„De afgelopen twee jaar stond in het teken van: ‘hoe kan ik verder zonder Cor?’. Nu terug in Stadskanaal besef ik dat ik ook alleen dingen kan doen zonder Cor. Ik ben sterker teruggekomen, heb veel meer zelfvertrouwen. Mede door al die positieve gesprekken die ik onderweg heb gevoerd met andere wandelaars op die prachtige routes. En door Cor. Hij heeft meegewandeld. Zeker weten en hij heeft er bovendien voor gezorgd dat alles van A tot Z goed is verlopen. Inclusief het mooie weer tijdens de vier weken.

Oogje in het zeil gehouden

Hij heeft me voor zijn overlijden altijd in de watten gelegd. Ook tijdens het wandelavontuur van Maastricht naar Pieterburen heeft hij een oogje in het zeil gehouden. Tijdens de eerste etappe was ik al na 300 meter verdwaald. Ik was zo onzeker dat ik eerlijk gezegd meteen terug naar huis wilde. Toch is dat niet gebeurd.

En ook best hilarisch. Als ik onderweg op een bankje ging rusten, deed ik mijn wandelschoenen uit. Op een gegeven ogenblik ging een hond er met één van de schoenen vandoor. In geen velden of wegen te bekennen. Ook dat is goed afgelopen. Uiteindelijk kwam het baasje van de hond de schoen weer terugbrengen.”

Trots

„Cor zal trots op me zijn. Aan mij de taak om het goede gevoel nu vast te houden en met vertrouwen naar de toekomst te kijken. En ik ga veel leuke dingen doen. Ik ben me al een beetje aan het oriënteren. Plannen genoeg.”

Dit artikel is het product van een samenwerking tussen de redacties van Dagblad van het Noorden en Kanaalstreek

Nieuws

Meest gelezen

menu