Eilanddichter Gerda Posthumus houdt de herinnering aan Jan Jacob Slauerhoff al jaren levend op Vlieland. 'Kom op Slau, we gaan geld verdienen'

Jan Jacob Slauerhoff (1898-1936) kwam veel en graag op Vlieland, het eiland waar zijn moeder Cornelia Pronker werd geboren. Eilanddichter Gerda Posthumus houdt de herinnering aan Slauerhoff op het eiland al jaren levend.

Eilanddichter Gerda Posthumus: ,,En als ik dan weer op Slauerhoff-tour ga en mijn spullen pak, zeg ik altijd: Kom op Slau, we gaan weer geld verdienen!’’

Eilanddichter Gerda Posthumus: ,,En als ik dan weer op Slauerhoff-tour ga en mijn spullen pak, zeg ik altijd: Kom op Slau, we gaan weer geld verdienen!’’ FOTO IETEKE GALJAARD

,,Wat ik met hem heb?’’ Eilanddichter Gerda Posthumus (1960) is even stil. ,,Eigenlijk heel veel.’’ Ze verzorgt al jaren rondleidingen over Vlieland langs plaatsen die veel voor de dichter Jan Jacob Slauerhoff hebben betekend. Ze vertelt over zijn verblijf op het eiland, zijn leven en draagt onder meer zijn gedichten voor.

In haar woning aan de Dorpsstraat 126 heeft ze nu een schrijversatelier ingericht. Ze werkt er aan haar gedichten, maar ontvangt ook bezoekers. Er staat in het atelier onder meer een collectie boeken van Slauerhoff die ze in de loop der jaren verzamelde.

Stichting Louise Post Poëzie

Vandaag is de officiële opening van het atelier en tevens de lancering van haar stichting Louise Post Poëzie – Louise is haar tweede naam. Onder die noemer wil ze culturele evenementen op het eiland organiseren, liefst met poëzie in de hoofdrol.

Ter gelegenheid van de opening en 100 jaar Slauerhoff presenteert Posthumus ook het boekje: Dichter bij Slauerhoff . D aarin staan onder meer gedichten van Slauerhoff en Posthumus

Feestelijke start in kerk

Het is niet toevallig dat ze 15 september 2021 als feestelijke start in de kerk van Vlieland heeft gekozen. Ze heeft onder meer beeldend kunstenaar Guus Slauerhoff uit Bronnegerveen uitgenodigd, een neef van de dichter. ,,Het is de geboortedag van Slauerhoff, maar het is dit jaar ook 100 jaar geleden dat hij zijn eerste gedicht Maagden publiceerde in het Het Getij. ’’

Posthumus heeft sinds kort een 100 jaar oud exemplaar van het literair tijdschrift in bezit met daarin het gedicht. ,,Het is fantastisch om het blad in je handen te hebben, het te kunnen voelen’’, vindt ze.

Klik met Slauerhoff?

Zou Posthumus een klik hebben gehad met Slauerhoff? Dat zou zomaar eens het geval kunnen zijn, denkt ze. Ze is van oorsprong verpleegster, Slauerhoff was scheepsarts. Qua gespreksstof zouden ze op niveau zitten. Ze zouden elkaar ook hebben kunnen vinden in de gedichten. En als vrienden? Posthumus denkt dat ze elkaar eerder als collega’s dan als vrienden zouden hebben benaderd.

Ze herkent wel het gevoel dat hij in zijn poëzie verwerkt. Slauerhoffs verzen worden gekenmerkt door w eltschmerz en een eeuwig verlangen. Het geïsoleerde leven op een eiland roept vaak tegenstrijdige gevoelens op. Wie op een eiland woont, kan niet zomaar weg. Maar eenmaal aan boord is er altijd toch weer een vaag verlangen naar het eiland.

,,Ik denk dat ik hem interessant zou hebben gevonden in zijn kijk op het leven. Had ik hem hier in mijn schrijfkamer uitgenodigd en koffie met gebak geserveerd? Ik denk het wel. Het is wel zo: hoe meer ik van hem lees, hoe interessanter ik hem vind.’’

Recent kwam Posthumus erachter dat het huis waarin ze woont ooit heeft toebehoord aan een voorouder van Slauerhoff. ,,In 1597 woonde hier burgemeester en herbergier van Het Gulden Vlies Dominicus Jans. Mooi detail toch? Het kan allemaal geen toeval zijn.’’

Opwaartse lijn

De eilanddichter heeft weer een opwaartse lijn te pakken, zegt ze. ,,Het gaat goed, ik kan de kost verdienen met mijn werk als dichter. Met de workshops, mijn Slauerhoff-Tours en de poëzie die ik maak. En het mooie is, het is organisch zo ontstaan. Alles heeft zo moeten zijn.’’

Tijdens het afgelopen jaar heeft ze veel groepen langs de Slauerhoff-route geleid. ,,Het was goed om buiten te zijn. Mensen hadden behoefte om iets te ondernemen en het was fijn om ze over Slauerhoff te kunnen vertellen. Hij leeft nog steeds in zijn poëzie. De poëzie van Slauerhoff en wat ik er mee doe, geeft me vaak een oppepper.’’

Oh ja, er is nog een overeenkomst met de scheepsarts: Poëzie moet zorgen voor brood op de plank. Lachend: ,,Slauerhoff moest vaak bietsen. En als ik dan weer op Slauerhoff-Tour ga en mijn spullen pak, zeg ik altijd: Kom op Slau, we gaan geld verdienen!’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Wadden
menu