Waar rook is, is geen BHV'er | column Rosa Timmer

Vechten, vluchten, bevriezen: wat je echt doet in een noodsituatie weet je pas als je het meemaakt. Ik dacht vroeger dat ik een vechter was, omdat ik overal met mijn bek vooraan stond en niet bang was voor ‘grote jongens’

Foto: Marleen Annema

Foto: Marleen Annema Foto: Marleen Annema

Lees meer over
Persoonlijk

Pas toen mijn vader onder mijn ogen een beroerte kreeg en ik de enige was die het in eerste instantie doorhad, merkte ik mijn ware aard. Ik zag wat er gebeurde en kon toch geen woord uitbrengen. Het leek alsof mijn adem bovenin mijn keel bleef hangen, ik kon er niet eens geluid uit krijgen tot tien seconden later. Het lijkt nog het meest op slaapverlamming: je ogen zijn open, maar je kunt je niet verroeren.

Nieuws

menu