Boek over de geschiedenis van de tatoeage in Nederland. 'Mijn arm is het plakboek van mijn onderzoek'

Een zee van armen tijdens een popconcert ziet er heel anders uit dan - pak hem beet - veertig jaar geleden. ,,Eén grote blauwe vlek’’, constateert Tattoo Jan in het boek dat Kim Heijdenrijk over hem en de geschiedenis van de tatoeage in Nederland schreef.

Kim Heijdenrijk liet zich tijdens het schrijven van haar boek door verschillende geïnterviewden tatoeëren.

Kim Heijdenrijk liet zich tijdens het schrijven van haar boek door verschillende geïnterviewden tatoeëren. Foto: Jaap Stiemer

Lees meer over
Looks

In die tijd, we spreken dan van de jaren 70, waren tatoeages nog echt een uitzondering. Al was het ook toen al niet meer zo dat de onderhuidse naaldkunst uitsluitend was voorbehouden aan zeelieden, bajesklanten en ander ruig volk. Het ambacht werd langzamerhand een kunstvorm, waarin het tegenwoordig mogelijk is om fotorealistische, bijna driedimensionale voorstellingen onder de huid te prikken. Maar, zo stelt de schrijfster ook vast in haar boek: het blijft een klus die pijn doet en die nog steeds een statement naar de buitenwereld is.

Mensen met een bijzondere geschiedenis

Nieuws

menu