De hyperloop wordt gepresenteerd als het vervoermiddel van de toekomst, maar dat moet een grap zijn | Column Herman Sandman

Portret Herman Sandman

Portret Herman Sandman Foto: Marcel Jurian de Jong

Ik begrijp de hyperloop niet. Het vervoermiddel van straks, als ik mag geloven. Maar dat lijkt me onwaarschijnlijk. De plannen voor een testcentrum, veel te dicht in de buurt van waar ik woon, maar dat geheel terzijde, kunnen wat mij betreft nu al in een diepe lade ergens in een archief, zodat generaties na ons nog eens kunnen lachen: ,,Hier waren ze serieus mee bezig?’’

De hyperloop, voor wie het nog niet heeft meegekregen, is een soort vacuümtrein voor mensen en goederen die door een buizenstelsel, vergelijk het met buizenpost, van A naar B wordt gekatapulteerd. Het European Hyperloop Center (EHC) presenteerde vorige week in Groningen een prototype.

Het wordt gebracht als ‘milieuvriendelijk alternatief voor vliegen’, maar dat moet een grap zijn. Wil je mensen en goederen in een vacuümtrein transporteren, dan heb je dus zo’n buizenstelsel nodig. Een gigantisch buizenstelsel. Want er is meer dan A en B.

Gaat niet gebeuren. We worstelen nu al met plekken voor mens, dier, windmolens en zonneparken.

De toekomst van het transport zit wel degelijk in de lucht. Misschien niet met vliegtuigen, wel met drones. Kijk wat we er al mee doen. Dát wordt hét vervoermiddel. Omdat er geen infrastructuur nodig is.

In de lucht is volop ruimte.

Het basisidee van de hyperloop is al 200 jaar oud. Heel simpel: als het echt zo’n goed systeem was, dan was dat in twee eeuwen tijd allang een succes geworden.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Columns
menu