De kamer klinkt hol. Stemmen weerkaatsen op de muren waar geen kast voor staat en meubels zijn er ook niet meer | column Herman Sandman

Portret Herman Sandman

Portret Herman Sandman Foto: Marcel Jurian de Jong

De kamer klinkt hol. Stemmen weerkaatsen op de muren waar geen kast voor staat en meubels zijn er ook niet meer. Alles op de grond in een groot deel van het huis hebben we moeten verwijderen. Er komt een nieuwe vloer in.

We hebben vijf dagen lang bijna niks meer. Alleen een keukenblok, met water, koffiemachine en magnetron. Tafel, stoelen, bankstel, televisie, kasten, fornuis, koelkast, vaatwasser en wasmachine staan tijdelijk in schuur, garage en onder het afdak.

Slapen kan wel, naar het toilet ook en de badkamer is bereikbaar. Maar als ik wakker word en wil ontbijten begint het. Voor de melk moet ik naar de schuur en voor de lepel naar onder het afdak.

,,Kan dat niet anders?’’, vraagt mijn vrouw.

,,Het is net als op de camping’’, reageer ik, ,,je moet overal net even verder voor lopen.’’

Eten koken kan buiten, op barbecue of skottle braai. We krijgen echter regen. Dus ik heb lasagne en macaroni gemaakt. Kunnen we opwarmen in de magno . Voor de rest zien we wel.

Een vloer is op zeker moment af. Zelfs een man als ik snapt dat. De tegels liggen er meer dan 30 jaar in en wij lopen er al 17 jaar op.

Spannend is het wel.

Eén tegel in een showroom is iets anders dan een hele vloer en het is alweer een tijdje geleden dat we een keuze maakten en weten niet heel goed de kleur meer.

Mijn vrouw kijkt me verschrikt aan: ,,Ik word heel onrustig als jij lichtblauw zegt.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Columns
menu