Een vader op de fiets houdt de hand vast van een jongetje, ook op de fiets. Ze wachten bij een kruispunt. De school is aan de overkant | Column Herman Sandman

Portret Herman Sandman

Portret Herman Sandman Foto: Marcel Jurian de Jong

Een vader op de fiets houdt de hand vast van een jongetje, ook op de fiets. Ze wachten bij het kruispunt om over te steken. De school is aan de overkant.

Het is druk bij de weg met ouders die kinderen naar school brengen en afgaand op de blik in veel jonge ogen is het voor de eerste keer. Er zit iets ontroerend groots in een vader die de hand van een kind vasthoudt, al kan ik nooit exact omschrijven wát precies.

Misschien omdat we allen kind en ouder zijn in die oneindige cyclus van groot brengen en wegwijs maken in de wereld.

Tot ze een rijbewijs hebben, of scooter en denken zichzelf te kunnen redden en wij met lege handen blijven. Het is de eerste dag van het nieuwe schooljaar en ik heb alleen mijn auto weggebracht.

De wagen moet voor de apk en sinds de vakantie bonkt en bromt er hier en daar wat. Wat niet heel gek is. Hij wordt gebruikt en wat gebruikt wordt slijt en tijdens 2700 kilometer met volle bepakking in de brandende zon een beetje meer. Maar wat er ook aan moet gebeuren, het valt in ieder geval mee. Het is voor het eerst in drie zomers dat we na terugkeer géén andere hoeven te kopen.

Na het kruispunt volgt een brug waar het nog steeds opletten geblazen is met het fietsend verkeer en al langzaam rijdend valt het oog op het bordje net voor de overspanning met de naam van de 145 jaar oude vaarweg: Eemskanaal.

Er is iets met dat bordje. De letters s en k zijn weggemaakt. In stilte lachend vervolg ik mijn weg.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Columns
menu