Ik kan niet anders dan concluderen dat dit het moment is waarop ik definitief moet afhaken bij de nieuwe tijd | column Herman Sandman

Portret Herman Sandman

Portret Herman Sandman Foto: Marcel Jurian de Jong

Het vliegt me ineens aan. Scholen beginnen weer, we krijgen een nieuwe vloer, het plafond in de gang moet geschilderd, de auto is aan de apk toe, er zijn bel- en uitzoekdingetjes, andere klusjes en er staat het nodige buiten de deur op de agenda. Alles komt bij elkaar en ik ben het overzicht kwijt.

Paniek.

Wat de onrust veroorzaakt is dat de agenda’s van laptop en iPhone niet goed gekoppeld sinds de overgang naar een nieuw systeem, plus dat ik een andere telefoon heb gekregen. Of het staat op de een, of op de ander, of nergens.

Ik trek dat heel slecht.

Goede kans dat ik na het verschijnen van dit stukje meteen door de systeembeheerder wordt gebeld die voor de zoveelste keer uitlegt dat het ‘echt heel simpel’ is, mij door de procedure loodst en het, in stilte hoofdschuddend, uiteindelijk zelf even doet.

Mijn vrees wordt bewaarheid als ik meteen na de paniek besluit alle agenda’s door te ploegen. In april volgend jaar moet ik op bijna hetzelfde tijdstip op twee plekken zijn. Dat gaat me niet lukken en er is al een mail onderweg met excuses.

Ik kan niet anders dan concluderen dat dit het moment is waarop ik definitief moet afhaken bij de nieuwe tijd.

Wel heb ik meteen het enige juiste gedaan: een ouderwetse zakagenda gekocht. Eenzelfde als die mijn vrouw is blijven gebruiken en waar ik haar altijd om uitlach.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Columns
menu