Pas op, geld lenen levert geld op. Wij de boete, jullie de klos | column Eric Nederkoorn

 

Eric Nederkoorn

Eric Nederkoorn Foto: Nienke Maat

Niet langer zeuren, want wat ze ook zeggen, de verzorgingsstaat is verre van afgebroken, die bestaat nog steeds. Tenminste, voor wie geld heeft en niks te klagen.

Daartoe reken ik mezelf.

Volgt: de bewijslast. Onlangs moest er een extra hypotheek komen. Even werden we thuis geplaagd door een lichte plattelandshonger en zagen wat smakelijks in Noordlaren. Anderen zagen dat ook. De huiskijk liep storm en anderhalve dag na onze beurt was ‘het object’ al verkocht. Ongetwijfeld voor een krankzinnig bedrag, want dat is in de mode.

We trokken direct Funda achter ons dicht. Weg van die gekte. Dan maar een stevige ingreep in ons stadhuis, verder van de natuur, dichter bij al het andere.

Op naar de hypotheekadviseur.

Lenen kost geen drol, zelfs geen muizenkeutel, want de Rente-Fair draait onstuitbaar door. Het leek ons daarom handig om direct het hele zooitje over te sluiten.

Dat vond de hypotheekadviseur net zo.

Besmuikt geven wij thans kennis van een nieuwe maandlast, een bedrag waarvoor je een studentenkamer scoort ter grootte van een meterkast met één groep. Dankzij de 1,7 procent lage rentestand is onze netto maandgift aan de nieuwe hypotheekverstrekker, inclusief de daarin verwerkte extra lening à 50.000 euro, 350 euro lager dan wat we eerder kwijt waren. In het nieuwe maandelijkse schijntje is ook nog de betaalde boeterente à 52.000 euro weggepoetst. De bruusk afgedankte vorige geldverstrekker verlangde deze alimentatie voor het verbreken van onze innige relatie. Nou, geen centje pijn.

Pas op, lenen kost geld? Pas op, ’t levert op.

Tot zover kun je nog zeggen: dat is de markt, steek in je zak, wees er blij mee. Natuurlijk. Maar ook is het bitter voor alle starters die niet aan starten toekomen omdat ze eigen geld ontberen, de bankdeur worden gewezen wegens geen vaste baan en omdat er hoe dan ook nul betaalbare huizen zijn. Ook niet om te huren.

Noem dit gerust ‘markt’ als dat de vertaling is van ‘wars van beleid’. Dan moet het mafste nog komen. Zo’n boeterente is aftrekbaar. We krijgen er een derde van terug - niet uitgesmeerd over drie decennia hypotheek, maar gewoon al dit jaar. Dus je doet boete aan de oude geldverstrekker, Slappe Was United, waarna de belastingbetaler, u zelve, langskomt met een gift.

Met die prutrente worden nu massaal hypotheken omgezet. Daar gaan alle centen. Ik hoor gebrom: dan laat jij die aftrek toch lekker zitten! Alsof één sukkel (ik) helpt. Het is een systeemfout, zoals die hele hypotheekrente-aftrek dat is. Elke individuele actie is zinloze symboliek. Zéker de onze, overtuig ik mijzelf. Nu kunnen we mooi verder investeren in het huis en hebben later de kleinnazaten er wat aan. Als er niks verandert kunnen die immers nooit wonen. Dus bouw af die vermolmde aftrek en investeer de winst in huisvestingsbeleid. Zo’n demissionair besluit kan er ook nog wel bij.

eric.nederkoorn@dvhn.nl

Je kunt deze onderwerpen volgen
Columns
menu