Commentaar: De situatie op de Griekse eilanden vormt een schrijnend brevet van Europees onvermogen

Inwoners van het Griekse Mantamados staan op 26 februari tegenover de oproerpolitie. Foto: EPA

 

Al maanden lang voltrekt zich op Europees grondgebied een humanitaire ramp. Tienduizenden bootvluchtelingen zitten samengepakt in en om vluchtelingenkampen op Lesbos, Chios en Samos, Griekse eilanden die ooit bekendstonden als paradijselijke vakantieoorden.

De vluchtelingen komen met gammele bootjes over uit het vlakbij gelegen Turkije, maar hun geboortegrond ligt vaak in Syrië, Irak of Afghanistan, landen die al jaren verscheurd worden door (burger)oorlogen. Hun massale toestroom heeft de Griekse asielmachinerie geheel doen vastlopen, zelfs voor een eerste gesprek over een asielaanvraag bestaan lange wachtlijsten. De leefomstandigheden in de uitpuilende kampen zijn intussen mensonterend. En toch is dit Europa.

Datzelfde Europa sloot in 2016 met Turkije een omstreden deal waarin werd vastgelegd dat Turkije vluchtelingen zou tegenhouden en zelfs zou terugnemen, in ruil voor financiële steun en de belofte dat Europa meer erkende vluchtelingen zou gaan opnemen. Die deal werkt niet, meer dan een handvol vluchtelingen heeft Turkije niet teruggenomen.

Niet zo gek overigens gelet op het feit dat het land miljoenen vluchtelingen uit het Midden-Oosten onderdak biedt. En ook de Europese Unie houdt zich niet aan de afspraak over het opnemen van erkende vluchtelingen, mede als gevolg van verzet in Oost-Europa en angst voor rechts populisme. De deerniswekkende consequenties zien we nu, als we niet wegkijken, op de volgelopen Griekse eilanden.

Wat er nog rest van de deal uit 2016 wordt nu bedreigd door de Turkse president Erdogan die heeft aangekondigd de grenzen naar Europa helemaal open te gooien als hij niet meer steun krijgt in zijn strijd tegen het door Rusland gesteunde Syrische regime. Zijn pokerspel leidde afgelopen dagen tot troosteloze confrontaties tussen Griekse grenstroepen en van nieuwe hoop vervulde vluchtelingen.

De situatie op de Griekse eilanden vormt zo behalve een humanitaire ramp ook een schrijnend brevet van Europees onvermogen. Toegegeven, gemakkelijke oplossingen bestaan er bij deze vluchtelingencrisis niet, maar je mag van een verbond van beschaafde landen verwachten dat het op zijn minst een serieuze poging onderneemt iets te te doen aan ondraaglijk menselijk leed op haar eigen grondgebied.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Commentaar
menu