Commentaar: Wie maakt zich nog druk om het Drentse landschap nu N34 wordt verbreed?

Maquette van de beoogde verdubbeling van de N34. Foto: DvhN

Directeur Harry Tupan van het Drents Museum opende deze week in Museum Thijnhof een tentoonstelling met schilderijen van Evert Musch (1918 – 2007), de man die Henk Helmantel en Jan van Loon leerde schilderen en zich daarnaast inzette voor het Drentse landschap. Mede dankzij Musch bestaat het nationaal park Drentsche Aa. In Assen wordt dat landschap momenteel bejubeld als Barbizon van het Noorden.
Lees meer over
Commentaar

Wie de tentoonstelling van Musch wil bezoeken, moet naar Coevorden. Dat kan over de N34, een tweebaansweg langs bossen, glooiende velden en weidse akkers. Druk is de weg nergens, nooit geweest ook, uitgezonderd de spits, de spits is altijd druk, overal, daarom heet het ook spits. De weg is veilig. Inhalen is op schaarse plekken toegestaan, maar zinloos. Vrijwel niemand doet het, tijdwinst levert het niet op.

Toch wacht de N34 een verdubbeling. Tussen Emmen en Coevorden, waar nooit files hebben gestaan, zijn de werkzaamheden reeds begonnen. Meer ingrepen volgen. Zoals bij de rotonde van Gieten, waar door een gebrek aan visie in 2008 is verzuimd de doorstroming goed te regelen. Een nieuw kunstwerk, zoals dat ironisch genoeg in kringen van wegwerkers heet, moet een oplossing bieden.

Daarna wordt de Hondsrug, daar hebben we het over, waar mogelijk op meer plekken geasfalteerd. Mogelijk, want tussen droom en daad staan procedures, milieu-effectrapportages en inloopbijeenkomsten, zoals gisteravond in Borger. Het is een bureaucratisch proces, waarna de partij die alles in gang zette, de provincie, kan uitvoeren wat zij voor ogen had.

Alles voor het goede doel: vlot van hier naar daar, minder ongelukken. Garanties kunnen niet worden gegeven, ook op vierbaanswegen gaat het soms mis.

Maar wie ziet nog om naar het Drentse landschap? In ieder geval niet Geopark De Hondsrug. Onder leiding van directeur Cathrien Posthumus heeft deze erfgoedorganisatie het oorspronkelijke doel - bescherming onder de Unesco-vlag van het ijstijdenlandschap - ingeruild voor het heil van toerisme en recreatie. En wordt meer waarde aan gehecht aan reclameborden en transferiums dan aan uitzicht en natuur.

Gelukkig hebben we de schilderijen nog.

Nieuws

Meest gelezen

menu