DVHN commentaar | De houten hond Mannes in Assen heeft nu al een beladen geschiedenis. Dat moeten de gemeente én de makers zich aanrekenen

Het 6 meter hoge houten beeld van de hond Mannes is behalve een olijk en fraai element in het vernieuwde stationsgebied in Assen, ook een bron van voortdurende conflicten.

Mannes is de meest besproken hond van Assen en omstreken.

Mannes is de meest besproken hond van Assen en omstreken. Foto: DvhN

Kunstenaar Q.S. Serafijn, die met architect Maurice Nio het kunstwerk ontwierp, is zo boos over de kleur die zijn schepping na een opknapbeurt heeft, dat hij de gemeente sommeert Mannes te verwijderen dan wel af te dekken totdat het kunstwerk naar zijn opvatting weer toonbaar is. En dat terwijl Assen en de makers nog procederen over de rekening voor het herstel van het beeld, dat al zo’n twee jaar na de onthulling nodig bleek.

De komst van Mannes naar de Drentse hoofdstad was geenszins vanzelfsprekend. Een commissie die een kunstwerk voor bij het nieuwe station moest selecteren, was unaniem in haar keuze voor het beeld. Het college van B en W evenwel wilde dat advies naast zich neerleggen om twee redenen: gebrek aan maatschappelijk draagvlak voor het ontwerp en vrees voor onderhoudsproblemen. De gemeenteraad koos desondanks voor Mannes omdat ze vond dat de artistiek beargumenteerde keuze van de commissie niet ondergeschikt mocht worden gemaakt aan de vrees voor de publieke opinie.

Vier jaar later blijkt dat dit een goed besluit geweest, al is het maar omdat de hond ondanks alle problemen inmiddels een graag gezien kunstwerk is. Merkwaardig is dat de bedenkingen van B en W over de onderhoudsgevoeligheid na het raadsbesluit kennelijk niet hebben geleid tot voldoende aandacht voor dat aspect.

Kunstwerken kunnen een grote bijdrage leveren aan de attractiviteit en de beleving van de openbare ruimte. Het spanningsveld van publieke opinie, het respect voor de artistieke autonomie van de kunstenaar en de bestendigheid van het kunstwerk tegen weersinvloeden en vandalisme vereisen echter duidelijke afspraken tussen opdrachtgever en maker. Kennelijk heeft het daar in het geval van Mannes aan ontbroken. Hoe anders kon het beeld al zo snel in verval raken en het herstel tot ruzie leiden? Makers en gemeente moeten zich dat allebei aantrekken. Jammer dat de houten hond, een aanwinst voor Assen, drie jaar na de onthulling al zo’n beladen geschiedenis heeft.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Commentaar
menu