Kritiek op politici zoals Rutte over gaswinning Groningen is terecht maar kijk ook naar Shell | DVHN commentaar

Premier Mark Rutte en staatssecretaris Hans Vijlbrief presenteren in Garmerwolde de kabinetsreactie op het rapport van de parlementaire enquête gaswinning Groningen.

Premier Mark Rutte en staatssecretaris Hans Vijlbrief presenteren in Garmerwolde de kabinetsreactie op het rapport van de parlementaire enquête gaswinning Groningen. Foto: Peter Wassing

Bij alle terechte kritiek op premier Rutte maar ook regiobestuurders Paas, Schuiling en Remkes om hun strategie rond de Groningse gaswinning blijft de rol van oliemaatschappij Shell onderbelicht.
Lees meer over
Commentaar

De belangenorganisatie van gedupeerden van de gaswinning, de Groninger Bodem Beweging, is redelijk positief over de kabinetsreactie op de parlementaire enquêtecommissie gaswinning. Maar de GBB is tegelijk ook ,,bitter teleurgesteld’’ over het langer openhouden van de gaskraan. En de belangenvereniging geeft daar eigenlijk Mark Rutte de schuld van. Ook kraakt de GBB harde noten over de rol van de provincie, gemeenten en de Tweede Kamer.

Voor buitenstaanders is die dubbele houding van de GBB lastig te volgen. Tevreden maar toch teleurgesteld, positief maar tegelijk de vloer aanvegend met zo’n beetje iedereen die politiek verantwoordelijk is en was.

Maar het ís ook allemaal ingewikkeld en tweeslachtig. Eigenlijk geldt dat voor alles wat te maken heeft met de Groningse gaswinning: het is allemaal omvangrijk, er spelen allerlei belangen en je moet bijna een langjarige studie doen om echt inzicht te krijgen in wat er speelt. Dat maakt het ook best lastig om met een gefundeerd oordeel te komen over alles.

Het is volkomen terecht dat er in veel van de reacties gewezen wordt naar de politieke bestuurders van rijk, provincie en gemeenten. Er zijn inderdaad ernstige fouten gemaakt en nog steeds valt er wel wat af te dingen op de gekozen strategie. Maar opmerkelijk is wel dat de rol van de oliemaatschappijen daardoor onderbelicht blijft. Terwijl Shell en ExxonMobil alles overziend toch eigenlijk de hoofdveroorzakers zijn.

De Nederlandse staat en dus indirect de belastingbetaler mogen binnenkort opdraaien voor de volkomen terechte ereschuld. Er komt een harde discussie over de politieke verantwoordelijkheid. Rutte en staatssecretaris Vijlbrief zullen nog hun best moeten doen hun hachje te redden.

Misschien komt ook de rol van het driemanschap René Paas, Koen Schuiling en Johan Remkes onder vuur te liggen. Maar wat de oliebedrijven en hun bestuurders er van gaan merken, blijft nog helemaal onduidelijk.