DVHN commentaar | De Koloniën van Weldadigheid mogen erkend zijn als werelderfgoed, aandacht voor armoedebestrijding blijft onverminderd actueel

De initiatiefnemers, vooral die in Drenthe, geloofden er sinds 2003 heilig in. Toch was het maandagmiddag tot op het laatst spannend of de Koloniën van Weldadigheid inderdaad de status van Unesco Werelderfgoed in de wacht zouden slepen. Het kwam uiteindelijk allemaal goed.

Een historische gravure van de Koloniën van Weldadigheid.

Een historische gravure van de Koloniën van Weldadigheid.

Een dag eerder was de beslissende vergadering in de Chinese stad Fuzhou zo uitgelopen dat de champagne in de fles moest blijven. Maandag dreigde dat opnieuw te gebeuren. Eerder was ‘s middags wel al de Hollandse Waterlinie aan de Werelderfgoedlijst toegevoegd. Daar staat nu zo’n 1100 sites op.

De betekenis van de statustoekenning lijkt vooral symbolisch: een stempel van goedkeuring afgegeven door een ambtelijke organisatie die wereldwijd streeft naar beter onderwijs, meer wetenschap en een diverse cultuur.

Met de toekenning spreekt Unesco op basis van doorwrochte rapporten officiële waardering uit voor de manier waarop in Wilhelminaoord, Frederiksoord, Veenhuizen en het Vlaamse plaatsje Wortel gebouwen en landschappen uit de negentiende eeuw bewaard zijn gebleven.

Concreet betekent de toekenning nieuwe mogelijkheden, vooral op toeristisch gebied. Nu zal het niet direct leiden tot de komst van miljoenen bezoekers naar voornoemde dorpen, wel kan het helpen deze plaatsen onder de aandacht te brengen. Op dat vlak is met name in Drenthe de afgelopen jaren veel werk verzet.

En de klus is nog niet klaar. Erkenning brengt verplichtingen mee. Veel oude panden in Veenhuizen wachten op een duurzame toekomst die recht doet aan het verleden. In Frederiksoord geldt dat het terrein van de voormalige landbouwschool. Voorts zijn er drie onherkenbaar geworden kolonies die geen erfgoedstatus hebben gekregen. Willemsoord, Ommerschans en Merksplas verdienen eveneens aandacht.

Dat geldt zeker ook de ideële basis onder de Koloniën: hoe tweehonderd jaar geleden op voorspraak van Johannes van den Bosch een serieuze poging werd gedaan tot armoedebestrijding en volksverheffing. Het ging niet altijd even voorspoedig, maar het blijven opdrachten die nog steeds moeten worden vervuld.

Ook om die reden is het goed dat het verhaal van de Koloniën van Weldadigheid met extra kracht wordt doorverteld.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Commentaar
menu