Het is niks in de Veenkoloniën, gedoe over parkerende gehandicapten en waarom lezen we helemaal niets meer over corona? Lees hier de 7 leukste lezersbrieven van de afgelopen week

Gehandicaptenparkeerplaats. Foto: Shutterstock

Fietshelmen, Veenkoloniën, toneelspelende voetballers. Onze lezers hebben overal wel een mening over. Hieronder een selectie van de leukste lezersbrieven van de afgelopen week.

Ik kijk er precies in

De rel rond het prachtige beeld ‘Moeder’ in de tuin van het Martini Ziekenhuis doet me denken aan een heel oude anekdote uit mijn geboortestad Amsterdam. Een grachtbewoonster klaagt bij de politie over een recent geplaatste urinoir. De politie komt kijken en zegt: wij zien niets. Ja maar, zegt de vrouw, als ik een stoel op de tafel zet en daar dan op ga staan, kijk ik er precies in.

Vriescheloo, Ab Gobets

Naar de huisarts met een helmpje in je hand?

’t Is raar als je op je ouderwetse fiets tegen de wind in worstelt en dat je met een noodgang ingehaald wordt door een e-bike. Helmen verplicht voor e-bikers, oké, maar laat de ouderwetse fietser gewoon zijn gang gaan, geen helm dus, ga maar vechten met de natuur, wind, storm en regen en sneeuw. Het zij zo.

Stel je voor; op je ouderwetse fiets de boodschappen doen, helmpje in de hand, naar de huisarts met een helmpje in je hand. Of even een chineesje pakken, dan overal helmpjes onder de tafel of zelfs op de tafels. Café in, helmpje op de bar of op de kapstok? Ga je op visite ook je helmpje op de kapstok hangen? Vroeger op de kleuterschool iedereen zijn jasje ophangen, op een vaste plek, met nummer, straks ook een gereserveerd plekje voor de helm? Voor mijzelf geldt dat het fietsen met een helm minder populair wordt.

Farmsum, Henderikus Hidding

Het was niks, het is niks en het wordt niks

De expositie Uit het moeras , die in samenwerking met onder meer Noorderlicht en Dagblad van het Noorden was georganiseerd in cultuurcentrum VanBeresteyn in Veendam, werd afgelopen zondag officieel geopend. Aangezien ook mijn broer Jakob aan deze expositie had meegewerkt, was ik op uitnodiging een van de toeschouwers. Het thema was ‘Armoede in de Veenkoloniale gebieden’ en inderdaad... de armoede spatte van de inktzwarte beelden af en het lag mij na afloop als een met lood verzwaarde turf op de maag.

Op het verhaal van onze eigen familie na was alles weer een bevestiging van het oude vooroordeel: de vicieuze cirkel van armoede en de daarbij behorende ellende van werkeloosheid, alcoholisme, huiselijk geweld, enzovoorts. Kortom: het was niks, het is niks en het wordt niks. Het is erg jammer dat Dagblad van het Noorden aan deze stigmatisering meewerkt en het woord ‘Noorderlicht’ kreeg voor mij op deze manier ook een wrange bijsmaak, aangezien de donkerte overheerste.

Veendam, Theo Zwinderman

Worstelen met de problemen van een hoogbegaafd kind

Met veel aandacht las ik het artikel van Saskia Diederik, die worstelt met de problemen van een hoogbegaafd kind (‘ Help kinderen die thuiszitten veel beter ’, DvhN , 13-04). Wij hebben zelf te maken met een tweeling (jongens) van 11 jaar die hoogbegaafd zijn. Zij, de tweeling, verveelden zich vaak in de klas omdat de leerstof snel geabsorbeerd werd. Zij werden vaak aangezet om de andere kinderen wat te helpen met de leerstof. Bovendien kregen zij van een teachers assistant (ze wonen in Amerika) alvast wat van de onderwerpen van een hoger niveau voor het nieuwe schooljaar.

Dit heeft goede resultaten opgeleverd en het plezier om naar school te gaan teruggebracht. Volgend jaar gaan zij, gezien de goede resultaten, naar een school voor hoogbegaafde leerlingen. Zij krijgen dan de mogelijkheid om meer vakken te kiezen dan op de school waar zij anders naar toe zouden zijn gegaan. Omdat de school verder van huis is dan de huidige school, hebben de ouders een carpool systeem opgezet om elkaar enigszins te ontlasten voor de reistijd. Misschien vind Saskia Diederik hier enige aanknopingspunten om uit deze hachelijke situatie te geraken waar zij nu met haar dochter zit.

Gieten, R.L. van Hasselt

Topvoetbal of toptoneel?

Met steeds groter wordende verbazing kijk ik tegenwoordig, zeer selectief al, mijn wedstrijden op een van de vele zenders die er zijn. Zo ook dinsdag- en woensdagavond. Dinsdag Real Madrid-Chelsea en woensdag Atlético Madrid-Manchester City. Beide spannende wedstrijden en het gaat natuurlijk over heel veel geld. Maar hoe spelers elkaar een oor aan willen naaien en tijd rekken om een ander maar uit het ritme te halen, loopt tegenwoordig de spuigaten uit!

Bij het minste tikkie rollen spelers het veld uit om er vervolgens weer in te rollen zodat de scheidsrechter er iets mee moet. Zelfs de Engelsen raken er al bedreven in; zie Phil Foden van Manchester City afgelopen woensdag. Trainingskampen zullen vandaag de dag voor een groot deel gevuld worden door acteerlessen! Het plezier in kijken gaat bij mij er zo wel vanaf. Ik hoop dat we wellicht de VAR hiervoor gaan gebruiken, zodat dit onsportieve gedrag aan banden gelegd gaat worden. Ik ben niet voor méér VAR-momenten, maar ik wil weer voetbal kijken in plaats van toneel.

Zuidwolde, W.W. Eppinga

Gehandicapten parkeerplaats

Steeds weer die discussies en misplaatste opmerkingen over mensen die met hun auto op een speciale gehandicaptenparkeerplaats staan. Geef deze bestuurders een speciale kentekenplaat met aan de rechterzijde een blauw vlak met daarin het logo wat normaal op de gehandicaptenkaart staat. Iedereen, ook de handhavers kunnen dan in één oogopslag zien of iemand daar mag staan.

Assen, E. van der Velde


Niets meer over corona

Het is buitengewoon opvallend dat je helemaal niets meer leest over corona, het lijkt wel of de pandemie is verdwenen c.q. opgelost. Echter niets is minder waar. Zelf hebben ik en mijn echtgenote corona, of je mag het ook zware griep noemen, maar dat het heftig is moge duidelijk zijn. In mijn directe omgeving hoor ik een fikse opleving van corona. Natuurlijk, de oorlog in Oekraïne leidt enorm af, maar dat neemt niet weg dat waakzaamheid is geboden.

Hoogezand, Gerard Maagd

Nieuws

menu