Mattenkloppers in plaats van fakkels, aanmodderen in plaats van leren, bitterballen in plaats van kolonialisme. Lees hier de 7 leukste lezersbrieven van de afgelopen week

Waarom geen mattenklopper? Foto: Shutterstock

Fakkels, muziekles, de Gouden Koets. Onze lezers hebben overal wel een mening over. Hieronder een selectie van de leukste lezersbrieven van de afgelopen week.

Waarom fakkels?

Prima initiatief om zaterdagavond om 20 uur bij elkaar te komen om te demonstreren tegen de schandalige behandeling van de Groningers en Groningen. Maar waarom met fakkels?

Ik herinner me nog de brandvlekken op mijn jas van de vorige keer en zie fakkels vooral als een beetje ongelukkig symbool van energieverspilling. Ik neem een mattenklopper mee, lijkt me een beter symbool.

Groningen, Ronald Kaatee, voorzitter Partij van de Zuinigheid


Hoe zijn die aanvaringen met bruggen toch telkens mogelijk?

Vanmorgen lees ik weer een artikel in uw krant inzake de veiligheid van het vaartraject Lemmer Delfzijl (‘ Riskante vaarweg on der de loep ’, DvhN , 10-01). Er is weer een aanvaring geweest met een brug, in dit geval de Dorkwerderbrug. Ik vraag mij elke keer weer af hoe dit nu kan gebeuren met de moderne middelen die we allemaal ter beschikking hebben. Elke beroepsschipper heeft een marifoon en heeft een AIS (Automic Identification System) ter beschikking. Dus je kunt met elkaar communiceren en je kunt elkaar zien via AIS. Daarbij komt dat er in dit traject veel bruggen zitten en de brugwachters weten waar zich een schip bevind. Hij heeft immers al een brug eerder voor de schipper bediend. Je weet de snelheid waarmee een schip vaart en zo weet je wanneer hij bij de volgende brug is.

Maar wat mij het meest verbaast bij deze ongelukken dat er waarschijnlijk niet te veel gecommuniceerd wordt en niet naar de AIS gekeken wordt. Je kunt met de AIS precies zien waar zich welk schip bevind op het traject. Zie het als een verkeerscontrole wat ze ook bij vliegtuigen hebben. Zo kunnen er eigenlijk geen ongelukken gebeuren, de brugwachters weten immers dat het schip bijna bij de drug is en kunnen deze da aanroepen via de marifoon als er een aanvaring met de brug dreigt. Ook de schipper weet dat er een brug voor hem opdoemt, het staat op zijn navigatie. De schippers zou je kunnen verplichten om bijvoorbeeld 1 km voor de brug de brugwachter aan te roepen om een doorgang te vragen. Zo kunnen ze onderling afstemmen of de brug bediend moet worden of dat de schipper en met zijn schip onderdoor kan varen. Ik lees ook in de krant dat er overwogen wordt om grotere lampen aan te brengen. Dat lijkt mij ook niet verkeerd en je zou ze ook verder voor de brug kunnen plaatsen. Het gaat om meer en beter communiceren lijkt mij en gebruik maken van de middelen die aanwezig moeten zijn.

Groningen, Freddy Heerlien

Aanrommelen en niets leren is blijkbaar helemaal van deze tijd

Met stijgende verbazing en enige lachsalvo’s las ik het artikel over onder andere de Muziekschool Vrijdag in Groningen van Bert Nijmeijer. Ik ben zelf zo’n 40 jaar actief als muzikant in Groningen. Op 12-jarige leeftijd had ik het met de klassieke gitaarlessen op de plaatselijke muziekschool in Leek wel gezien. Ik wilde zoals mijn idolen Eric Clapton en Jimi Hendrix spelen. Echter, destijds bestonden er geen gitaarlessen voor popmuziek. Ik heb mij gedwongen door de omstandigheden verder als autodidact ontwikkeld en ik was uiteraard niet de enige in die tijd. Tegenwoordig kun je wel je favoriete artiesten na leren spelen en dat tot voor kort op een muziekschool in de buurt. Dat dit blijkbaar niet meer mogelijk is, is ronduit verbijsterend.

De plaatselijke muziek- enthousiastelingen zijn nu afhankelijk van docenten die zonder subsidie lessen proberen aan te bieden. Wat betreft de onzin komen we uit bij directeur Pim Luiten en muziekprogrammeur Saskia Plaat van Vrijdag. Zij hebben het over ‘disciplines zijn niet meer van deze tijd’ en ‘muziekonderwijs leunt teveel op vaardigheid’. Nee, aanrommelen en niets leren is blijkbaar wel van deze tijd. Een muziekinstrument leer je niet bespelen zonder je vaardigheid te ontwikkelen en een beetje discipline en innerlijke drive zijn ook wel mooi meegenomen. Muziekeducatie wordt wegbezuinigd door de gemeenten en we krijgen er vrijblijvendheid en het zoeken naar je eigenheid voor terug.

Groningen, Martin Erich Postema

Heerlijk, die wolvenmania!

Toen in 2013 de eerste wolf in Nederland werd aangetroffen, werd hier met name door natuurminnend Nederland op euforische wijze op gereageerd. Beweerd werd dat het een kroon was op het jarenlange natuurbeleid, een belangrijke bijdrage leverde aan het ecosysteem en biodiversiteit. Tevens vond men dat de wolf door de jaren heen te negatief was afgeschilderd onder andere beïnvloed door het sprookje Roodkapje en de wolf. Ook werden er vergelijkingen gemaakt met de wolven in de grote natuurparken in Amerika en die in Nederland. Echter, wat de ecologische meerwaarde betreft hadden de boswachters op de Hoge Veluwe later een andere ervaring omdat de wolf wel erg selectief was en de moeflons daar het slachtoffer van werden. Ook gaat de gemaakte vergelijking met de Amerikaanse parken mank omdat de Nederlandse parken de omvang van een postzegel hebben.

In verband met de beeldvorming stel ik voor om Roodkapje te herschrijven. Dat grootmoeder is opgegeten is immers haar eigen schuld. Wonend in een gevaarlijk bos heeft zij verzuimd om een wolvenraster rondom haar huis aan te brengen. Bovendien is de wolf een predator die altijd de zwakste pakt. Een kwestie van natuurlijke selectie. De toename van het aantal wolven in een dichtbevolkt land als Nederland zal ook leiden tot meer doodgereden wolven. In verband hiermee stel ik voor om ‘s nachts alle snelwegen rondom de Veluwe te sluiten. Een kwestie van prioriteitstelling. Als in Nederland een diersoort de beschermde status krijgt, staat dit vrijwel gelijk aan een Heilig Verklaring. Overlast en aangerichte schade doen er niet meer toe. Dit geldt zowel voor de marter als de wolf. De aanwezigheid van de wolf in Nederland is een gegeven. Laten wij in deze discussie wel met beide benen op de grond blijven staan.

Beilen, Roelof Martens

Het is toch niet zo moeilijk om de Gouden Koets te overplakken?

De majesteit heeft besloten de Gouden Koets niet eerder weer te gebruiken dan het moment ‘waarop Nederland daar weer aan toe is’. Dat is jammer want de restauratie van het karretje heeft ons volk een lieve duit gekost.

Het is toch niet zo moeilijk om de gewraakte afbeeldingen te overplakken met een paar stickers met daarop de afbeeldingen van enkele oer-Hollandse producten als bijvoorbeeld een portie bitterballen, een rookworst in een bedje van boerenkoolstamppot, een beugelflesje met bier uit Twente of het kaasmeisje? Dan kan het vehikel weer gewoon de weg op. Ik dacht echt dat we met elkaar creatiever zouden zijn.

Odoorn, Harry Vos

Na de oehoe, de wolf straks ook het edelhert terug in het Drents Friese Wold?

Mooi om te lezen dat de getroffen schapenhouder Erika Visser zich zeer genuanceerd uitlaat over de aanwezigheid van wolven (‘ Wolf hoeft niet weg: hond en raster deden hun werk ’, DvhN , 10-01). Goede rasters en een hond bieden de oplossing. Maar heeft de wolf, naast schapen, wel voldoende te eten in Drenthe? Hoe lang nog de nulstand voor herten en zwijnen? Meer wild zou een uitkomst zijn voor de wolf, maar ook voor het toerisme. Na de oehoe, de wolf straks ook het edelhert terug in het Drents Friese Wold? Dat zou toch prachtig zijn. In de Oostvaadersplassen zijn er wel een paar over.

Haren, P. van der Molen

Respect

Daar waar de grond
Het offer bracht
Daar waar de staat
De munt ‘t hoogste acht

Daar waar het scheurt
Omdat het beeft
Daar waar het land
Niet om de aarde geeft

Daar waar het recht
In rijen wordt vergokt
Daar waar de adem
Door de woede stokt

Daar waar de waarde
Loos verworden lijkt
Daar waar het geloof
Murw gebeukt bezwijkt

Daar waar het woord
Gegeven wordt genomen
Daar waar de mens
Meer zorgen kent dan dromen

Daar is de kloof
Groter dan de scheur

Groningen, Nine van Stel

Nieuws

Meest gelezen

menu