Een uur, zelfs twee, is een flits in een mensenleven, maar niet als je met twee tachtigers in een wachtkamer zit en je kunt geen kant op | column Herman Sandman

Herman Sandman

Herman Sandman Foto: Marcel Jurian de Jong

We draaiden de minicamping op voor de familiedag, terwijl net een ambulance het terrein verliet. Ik wist meteen: daar ligt mijn moeder in. Achter de ziekenwagen reden mijn zusje en vader. ,,Gestruikeld’’, zei zus, ,,foto maken.’’

Nieuws

menu